De reis vol verrassingen in Canada

De reis vol verrassingen in Canada

7 februari 2018, Hoek van Holland

…een aantal jaar geleden had ik tóch beter een andere naam voor mijn blog kunnen bedenken krijg ik steeds meer het idee, want elke reis moet ik mij weer als een Nederlandse pionier gedragen, haha ;-). Het loopt niet altijd, zoals het zou moeten lopen.

De start van mijn vorige reis zat ik in stormachtige wateren. Ook deze reis is nú al ‘’one of a kind’’. Het begon allemaal vanochtend vòòr het werk toen ik tegen mijn moeder een countdown van 5, 4, 3, 2, 1 minuten zat te vertellen totdat ik kon inchecken. Bij het inchecken kreeg ik de melding van mijn eTA visum niet was bevestigd, dit terwijl ik begin november al mijn bevestiging had gekregen dat mijn eTA visum was toegekend. Afijn… ik dacht het is geen probleem. Het is vast een fout van het KLM systeem, aangezien ik half november al mijn akkoord had gekregen voor het visum. Ik probeerde het even later… maar nog geen geluk. Ik begon mij wel zorgen te maken. Ik had VisumCentrale (het visumbureau) gebeld en vervolgens kreeg ik na een half uur een mail terug met het onderwerp ‘’URGENT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!’’… ja dan stel je een klant wel echt gerust.. zoals mij. Basterds… Dus ik kreeg een bericht dat ik mijn aanvraag opnieuw moest insturen. Ik was echt woest. Mega woest. Hoe kan dit gebeuren net voor mijn vertrek naar Canada? Ik was op tijd met aanvragen. En dan krijg je dit. Begin november aangevraagd, half november akkoord en februari zien dat er niets geregeld is. Dat staat je dan goed, of niet? Als bedrijf zijnde die ‘gespecialiseerd’ zijn in visums. Never again zeker bij die organisatie.

Door al dat gezeik was ik veel eerder naar huis gegaan van mijn werk dan normaal. Het sloeg nergens op. Mijn collega, Danielle die zei nog ‘’het enige visumkantoor van Canada zit in Dusseldorf’’, dus ik had al rampscenario’s dat ik in de trein zou zitten richting Düsseldorf om mijn visum te regelen. Maar even serieus!!! Het gewoon mega vet de schuld van het visumbureau. Slechte service. Tot 3 uur in de middag was het nog onzeker. Het was ook om 15:00 u dat er verandering in de zaak kwam. Op dat moment zag ik dat m’n visum was goedgekeurd en belde KLM om in te checken. Gelukkig ging als goed aan de telefoon. De Engelse KLM medewerkster was ook heel vriendelijk. Beter dan de eerste KLM medewerkster die ik aan de lijn had. Pffff. Op z’n Australisch was het ‘’Hard yakka’’ (hard werken). In de avond nam ik nog een paar alcoholische versnaperingen met m’n ouders om even te vieren dat het toch goed zou komen! Ik heb nog even goed kunnen slapen voor vertrek dus!!!

8 februari 2018, Toronto (Ontario) Canada

De dag van vertrek… m’n moeder had mij afgezet bij de bushalte om naar Schiedam te gaan. Waar ik vervolgens de trein zou pakken naar Schiedam. Alles verliep uitermate voorspoedig. Er was geen vertraging en ik had lekker een plekje om te zitten in de trein samen met m’n bagage. Op Schiphol probeerde ik mijn bagage in te checken, echter ging dat niet aangezien mijn bagage afwijkte. En dat ook nog, terwijl ik mijn bagage gesealed had met plastic! Dus… ik moest naar een aparte bagageband met medewerker. Ook weer zoiets. Heel de reis loopt anders dan normaal! Anyway… ik ging verder. Bij de security check had ik op een gegeven moment 5 bakjes gevuld!!! Ook weer uitzonderlijk veel. Ja… de serie van Bassie en Adriaan ‘’de reis vol verrassingen’’ is er niets bij! Na de check heb ik wel nog even lekker wat chicken nuggets gegeten van de McDonalds en vervolgens naar de gate gelopen. Helaas kreeg ik bij de gate te horen dat de vlucht 1 uur vertraagd was, omdat het ‘eten van de business class’ nog niet wat geladen. Yeah right, wat moet ik daarvan geloven. Technisch mankement zeker? Eenmaal bij het boarden had ik m’n plaats gevonden. Een Indiër zat op mijn plaats. Serieus… Irritant, en dan later kwam er nog een Nigeriaan naast mij zitten. Niet rot bedoeld, maar die 2 volken zijn best selfish. Ik weet zeker dat een steward of stewardess dit zal beamen.

…Maar oke de reis ging beginnen na 1 uur, want er waren wat mensen niet komen opdagen. En daarvan moest de bagage uit het ruim gehaald worden. Zwaar irritant, want daardoor gingen we ook nog is later weg. De vlucht na de start ging op zich vrij voorspoedig. De stewardessen kwamen langs met wat te drinken en te eten. En ik had het wel naar mijn zin. Ik had de film ‘’Murder on the Orient Express’’ gekeken en later nog ‘’Baywatch’’ tussendoor zat ik nog wat gouwe ouwe nummers te luisteren. Het uitzicht was prachtig toen het vliegtuig eenmaal over Groenland vloog. Ik had nog nooit zoiets eerder gezien. Hele grote stukken land bedekt met sneeuw/ijs. Ik had ooit wel de Pyreneeën gezien onder de sneeuw, maar dat was nooit zo veel als in Groenland op dit moment. Later vlogen wij Canada binnen waar het nogmaals net zo wit was van de sneeuw. Grote meren waren echt helemaal bevroren. Het was echt prachtig mooi. Het was letterlijk de andere kant van wat je in Australië zou zien. Daar zie je roodzand als je binnenvlieg en hier in Canada is het onwijs wit allemaal. Even later kwam ik dichterbij de luchthaven van Toronto. De landing werd ingezet op de luchthaven. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ook rondom Toronto was het onwijs wit. Overal lag er sneeuw. Het was net of je winter wonderland invloog. Bij het landen was ik ook zo verbaasd dat alles gewoon op z’n dooie gemakkie doorging. Vliegtuigen ging af en aan en je zag de sneeuwschuiver snel achter een vliegtuig aangaan. Bij het verlaten van het vliegtuig had ik nog wat mooie foto’s gemaakt. Want zo’n blauw vliegtuig in de sneeuw zie je niet veel vaker gebeuren!

Een paar minuten later liep ik vanuit het vliegtuig naar de bagageband toe. Echter moest ik eerst nog een verklaring afleggen dat ik geen wilde dieren en Vietnamees eten had meegenomen of een paar marihuanas. Nou toevallig niet… had er bijna aan gedacht om het te doen… (not!). Ik liep vervolgens naar de bagageband waar ik 1,5 uur op m’n bagage had gewacht! Het verliep helaas allemaal niet vlot. Het was licht toen ik arriveerde maar donker toen ik wegging. Er stonden nog een aantal Nederlandse dames aan de bagageband. Die waren al wat langer onderweg. Zij zouden naar Havana (Cuba) gaan via Parijs en Toronto. Echter waren zij in Parijs gestrand en moesten zij alsnog via Amsterdam vliegen. Er was slecht weer in Parijs waardoor Air France niet uit kon vliegen geloof ik. Zij hadden nog niet de bagage nadat ik 1,5 uur al had gewacht, echt bizar. Uit de luchthaven liep ik naar het treinstation en nam ik de airport-citylink direct naar Union Station voor ongeveer 10 euro. Het was 25 minuten en ik had wifi om even thuis te berichten. Ideaal. Het was ook rustig en allemaal goed te doen.

Bij aankomst op Union Station liep ik door het immens grote station naar de ingang/uitgang hier stond aangegeven dat ‘’licensed taxi drivers’’ stonden. Er was echter een man die mij aansprak of ik een taxi wilden hebben, terwijl ik in volle onderstelling was dat dit een licensed taxistandplaats zou zijn. Het was toch niet helemaal waar. De man die mij aansprak was een profiteur van de toeristen, zodra je iets verder ga dan rechtuit vragen zij meer geld dan normaalgesproken. De taxichauffeur die ik had was echt mega aardig en vertelde mij dat ik er niet in moet trappen. Daarnaast wees hij nog naar een paar bezienswaardigheden in de buurt van mijn hotel. Bij aankomst van het hotel liep ik door de pub heen waar een optreden was en daarna naar m’n kamer. Ik was nog even naar een kleine supermarkt gelopen tegenover de straat voor water. Echt veel had ik niet meer gedaan, want ik was verrot. De indrukken van een totaal ander land plus het feit dat het reizen ook vermoeiend was. Het was daardoor allemaal teveel om nog even verder te gaan. Ik had tenslotte ook wat tijdverschil. In de nacht was ik nog 2 uur wakker geworden, echter sliep ik daarna wel snel weer verder!

Later vandaag (10 februari) zet ik het mooie verhaal over mijn eerste dag in Toronto erop + mijn reis naar de Niagara Falls. Dit zijn twee mooie dagen geweest met weinig tegenslagen, dus het komende verhaal is positief :)! Cheers with beers (al heb ik nu geen pilsje tijdens het maken van de blog hahaha).

2 gedachten over “De reis vol verrassingen in Canada

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *