De Hooglanden van Schotland

De Hooglanden van Schotland

14 mei 2018, Fort William (Schotland)

Het was een gebrekkige nachtrust. Ik werd om ongeveer 04:30 uur ‘s-nachts wakker en zag dat we toen in Edinburgh waren. Dit was het moment dat de trein opgesplitst werd. Een gedeelte zou naar Aberdeen en Inverness gaan en het andere gedeelte naar onze bestemming Fort William. Ik ging nog even verder slapen. Uiteindelijk werd ik om 06:00 uur in de ochtend wakker in Glasgow. Toch probeerde ik nog door te slapen maar dat ging niet meer echt. Toch wilde ik even dubbelchecken of het allemaal OK was overgekomen van het ontbijt dat fout was gelopen met de 1e klasse. Ik liep naar de treinstewardess toe en die vertelde dat het niet goed was doorgekomen. Terwijl die Franse treinmanager had verteld dat het goed zou komen. F’ing bastard! Opnieuw moest ik uitleggen dat we 1e klasse hadden geboekt, maar dat ze ons in 2e klasse hadden geplaatst. Erg vervelend. Ik liet het er niet bij zitten. Ze ging kijken wat ze kon regelen. Er was nog maar 1x 1e klasse ontbijt over, dus die kregen wij sowieso plus het 2e klasse ontbijt. Het Schotse personeel was echt veel en veel aardiger dat het Engelse personeel. Ze hielpen je echt heel erg goed. Rond 7 uur gingen wij naar het restauratierijtuig toe. Hier hadden wij het nogmaals aangegeven. En de treinsteward vertelde dat hij de treinmanager zou halen. Neil, de treinmanager, kwam later. Hij had ons goed geholpen en had nog op ons ticket geschreven dat wij een financiële compensatie zouden moeten krijgen. Erg fijn dat het Schotse personeel ons tenminste hielp.

Het was tijd om even het gezeur achter ons te laten en te genieten van de prachtige landschappen die voorbij de trein gingen. Het onwijs mooi. We hadden veel schapen gezien en daarnaast ook nog herten. Een andere benaming van de Caledonian Sleeper is de ‘’deer stalker’’. De ramen bij de deuren konden naar beneden en daar had ik nog een aantal prachtige foto’s kunnen maken. Zeker toen de trein een bocht nam. Er waren vele Lochs die wij hadden gezien langs de trein. Een van de meest bekende was toch Loch Lomond (tevens 1 van de grootste Lochs).

Bij aankomst in Fort William liepen wij naar de taxistandplaats toe om een taxi te nemen naar Loch Lochy Park. Een camping met houten lodges aan de rivier Loch Lochy. De taxichauffeuse ‘’Veronica’’ was echt super aardig. Wij vertelde dat we graag naar Loch Ness zouden willen gaan. Ik vroeg aan Veronica of ze ook dagtrips deed naar het beroemde meer. En dat was mogelijk! Wij werden afgezet bij Loch Lochy Park en hadden afgesproken om 12:00u. Bij de check-in zat een hele aardige vrouw. Dit bleek uiteindelijk de eigenaresse te zijn van het park. Haar man stond in het winkeltje die aan de receptie vastzat. Het winkeltje was meer voor camping uitrusting en had het hoog benodigde eten & drinken, maar er was niet veel. De vrouw bij de receptie zei dat wij nog niet in de lodge konden. Dit was pas mogelijk om 4 uur in de middag. Dus wij hadden Veronica gebeld of het eventueel mogelijk was om 11:00u te starten met de tour. En ook dit was mogelijk! Veronica kwam aan in een mooie zwarte volkswagen busje. Hierin gingen wij naar de high- en lowroad die parallel langs de meest beroemde meer ter wereld liepen. Onderweg hadden wij een verkeersopstopping door vrachtwagens die windmolens aan het vervoeren waren. In eerste instantie dachten wij dat er langzame toeristen in campers aan het rijden waren, maar later werd het duidelijk dat het de windmolens waren die vervoerd werden over de weg. Vlakbij Fort William was het Commando Memorial. Een gedenk standbeeld voor de commando’s die werden getraind in de 2e wereldoorlog in de Hooglanden van Schotland. Veronica vertelde dat de commando’s met al hun uitrusting vanaf het station 10 kilometer verder naar het gedenkpunt moesten lopen. In zij dit niet binnen een bepaalde tijd haalde moesten zij direct terug op de trein, want dan hadden zij niet de eigenschappen van een echte commando.

Eenmaals dichterbij Fort Augustus aangekomen werden de vrachtwagens met de windturbines langs de kant van de weggezet waardoor de enorme file van normale auto’s langs konden rijden. Het verkeer kwam langzaam weer op gang totdat er helemaal geen file meer was. Wij namen de route die alleen locals nemen, namelijk de high- en lowroad. Het was een prachtige route die van hoog naar laag ging zoals de naam van de wegen zelf al zeggen. Op een gegeven moment stonden wij op de uitkijkpunt waarbij de Loch Ness kon zien en een weg die golvend naar beneden in een rechte lijn naar Dores leiden. Het was prachtig om dit te zien. De route ging verder naar Dores, een plaatsje dichtbij Inverness. Dit was moment dat we lager reden en dat we echt het meer van Loch Ness konden aanraken en dat we monster Nessie hebben ontmoet. Vanaf Dores kon je helemaal naar Ben Nevis kijken. En dit is een aardig afstand die er tussen zit. Wij hadden erg geluk met een mooie weer voor de dagtrip.

Het monster van Loch Ness is rechts op de foto, de eend.

De taxichauffeuse had wel leuke humor. Mijn vader had namelijk veel vragen over de omgeving en uiteindelijk hadden wij een kasteel gezien; m’n vader vroeg hoe oud het kasteel was. Ze zei: ik weet het niet zeker, maar ik denk wel ouder dan 10 jaar. Haha! Het was namelijk bijna een ruïne. Dus heel oud!!! Zij als local deed dit rondje wel vaker in haar vrije tijd, dus ze wist er heel veel over.

Uiteindelijk hadden wij koers gezet naar Fort William. De prachtige dagtrip sloten wij af in een van de vele pubs in Fort William, namelijk ‘’Ben Nevis’’ pub. Een pub met veel inspiratie voor hun naam, haha! Ben Nevis is namelijk de aangrenzende berg bij Fort William. Hier, in de pub, hebben wij nog een koud pilsje op en een heerlijke verse fish met chips. In het restaurant zaten we aan een raam uitkijkend op een meer. Het was wederom weer een prachtig uitzicht!

Kort daarna hadden wij wat inkopen gedaan bij de Tesco Supermarkt in het dorpje van Fort William. Ze hadden heerlijke Schotse shortbread koekjes en een Cornish Pasty voor 1 pond te koop en daarnaast hadden we nog normaal eten met nog wat biertjes en cidertjes. Wij hadden dus goede aankopen gedaan bij de Tesco’s! Voor de supermarkt was een taxistandplaats waar wij een taxi terug naar Loch Lochy Park hadden genomen. Wij hadden nog niet ingecheckt bij de accommodatie, dus het was nog een totale verrassing waar wij zaten met het huisje. We kregen nummer 50 toegewezen een gezellige lodge met een onwijs mooi uitzicht op de Ben Nevis berg. De hoogste berg van Groot Brittannië. Hier hebben wij nog heerlijk even gerelaxed, voordat wij gingen slapen in het kleine plaatsje Fort William. Een plaatsje met een inwonersaantal van ongeveer 12.500, dus ongeveer net zo groot als Hoek van Holland. Over de rust rondom de accommodatie hoefden wij geen zorgen te maken. Het was een serene rust in het gezellige bungalowpark.

15 mei 2018, Fort William (Schotland)

We hadden een enorm goede nachtrust gehad in de houten lodge. Van het etenswaar wat wij hadden gehaald bij de Tesco’s hadden wij heerlijke pantosti’s gemaakt. Een goed begin van een mooie dag. Om 09:15 uur werden wij opgehaald door Veronica. Dit hadden wij geregeld met haar de dag daarvoor. Toen ze aankwam had ze haar raam open en roepte hard ‘’Gooooooooood morning!’’. Veronica vroeg aan ons hoe we de voorgaande dag hadden afgesloten. Ze vroeg aan ons of we Facebook hadden zodat we elkaar konden volgen. Dus vanaf dat moment was ik Facebook vrienden met de beste taxichauffeuse van Fort William. Bij aankomst op het treinstation liepen wij naar de Jacobite trein. Een hele leuke trein met halverwege een souvenirshopje waarvan de deur naar buiten op kan en ongeveer een rijtuig verder zat het restauratierijtuig met een barretje. De conducteur die op het perron stond hadden wij gevraagd waar wij plaats mochten nemen. Het stond namelijk niet duidelijk op de trein. Hij wees ons de plaatsen aan. Het was precies in een 6-persoons coupé die je in de Harry Potter film zie. Echt super gaaf! En voor diegene die de film hebben gezien wij hoopte dat de Dementoren weg bleven uiteraard, haha!

Het was een super leuke treinrit dat begon met een kopje koffie of thee. Wij hadden 2 Engelse mensen uit Kent bij ons zitten in de coupe. Zij waren zelf ook treinfanaten. Dit jaar in september gaan zij een treinreis maken naar Italië vanuit Engeland. Het is altijd leuk om met de trein te reizen, zeker met dit soort reizen ontmoet je veel personen van over heel de wereld. Het uitzicht vanuit de trein was adembenemend. Van bergen en meren aan de linkerkant tot bergen en meren aan de rechterkant. Het landschap was enorm divers. Halverwege kwamen wij bij het bekende Glenfinnan Viaduct. De brug waar Harry Potter met Ron en Hermelien vast kwamen te zitten, waarna ze werden ‘’aangevallen’’ door een Dementor. Het echt een super mooi gezicht en een prachtig bouwwerk. Kort na het viaduct was het station van Glenfinnan. Hier mochten wij er even 20 minuten uit om naar een souvenirzaakje te gaan. Het was echter zo druk op het perron dat ik maar even gewoon voor een paar fotootjes ging en een frisse neus. Terug in de trein begon het net na Glenfinnan te regenen en dat ging verder tot aan Mallaig.

In Mallaig waren we snel door de regen naar een souvenirwinkeltje gegaan waar je ook nog is koffie kon drinken. Hier kwamen wij drie Nederlanders tegen. Zij waren op Edinburgh gevlogen en vervolgens met de bus + trein naar Fort William gegaan en ook zij waren met de Jacobite meegereden. Hier hebben wij nog even kort mee zitten praten, voordat wij verder gingen om een echte Schotse pub te bezoeken in het vissersplaatsje. Wij kwamen in de pub ‘Chlachain Inn’ een leuke Schotse pub met hele aardige mensen achter de bar en leuke Schotse muziek op de achtergrond. Hier had ik een Caledonian biertje. Een typisch Schots biertje. We gingen terug naar de trein om terug te rijden naar Fort William. In de trein had ik nog een ‘’Jacobite’’ Whisky vanuit de souvenirwinkel gekocht. De man die daar werkte vroeg of wij een goede dag hadden. Uiteraard was het een prachtige dag. Hij deed dit werk al voor 5 jaar. Hij vertelde dat het elke dag en zelfs elk dagdeel anders is. Dit door het verschillende en snel veranderende weer in de Hooglanden. Ook was ik nog even naar het barrijtuig gegaan om wat te eten te halen. Het was allemaal vrij goedkoop in de trein, iets wat ik niet had verwacht.

Bij aankomst terug in Fort William waren wij naar de Morrisons supermarkt gegaan om wat eten te halen om te koken in het huisje in Loch Lochy Park. Voor de rest van de avond hadden wij niet meer veel gedaan, want de dag daarna stond een 3,5 uur durende treinreis te wachten van Fort William naar Glasgow. Dit verhaal van de treinreis naar Glasgow zien jullie in het komende blogbericht! Stay tuned!

2 gedachten over “De Hooglanden van Schotland

  1. Heeft de taxi chauffeuse ook tot vervelens toe het liedje over de high en low road gezongen ? Best leuk en wat een belevenis die trein 👍🏻

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *