De Schotse steden Glasgow & Edinburgh

De Schotse steden Glasgow & Edinburgh

Jullie hebben even moeten wachten, maar de reisdagen waren erg lang waardoor ik even niet kon bloggen. Daardoor is er wel weer extra schrijfmateriaal opgedoken. Want de tijd dat ik niet heb kunnen bloggen werden wel besteed aan spraakmakende verhalen waar ik over kan schrijven. Het waren mooie dagen. Het is behoorlijk wat tekst. Ik heb veel foto’s toegevoegd om de pijn te verlichten, haha! Enjoy!!!

16 mei 2018, Glasgow (Schotland)

In de ochtend hadden wij totaal geen haast. Om 10:45 uur werden wij pas opgehaald door de taxichauffeur. Veronica de taxichauffeuse zou niet beschikbaar zijn, dus haar baas zou ons ophalen. Net uit bed gerold ging ik even op de foei lelijke rode bank zitten uitkijkend naar de prachtig mooie berg Ben Nevis. Het is echt dubbeldik een aanrader voor iedereen die ooit naar de Hooglanden van Schotland willen gaan om naar Loch Lochy Park te gaan. Het is geweldig en heerlijk rustig. Later kan je altijd nog de drukte opzoeken in de mooie historische steden zoals Glasgow en Edinburgh. Wij gingen ontbijten. M’n moeder stond in de keuken eitjes, bacon en pasties te koken/warmen. Het ontbijt was erg goed weer net als de vorige dag! Een ontbijt waar je ongeveer tot 3 uur ‘s-middags op door kan gaan. Kort daarna ging ik even met m’n moeder naar de rivier Loch Lochy lopen. Een adembenemende plaats waar heel veel stenen in het water liggen en je doet denken aan een Canadese of Luxemburgse rivier, eigenlijk daar een combi van. De zon scheen en het was eigenlijk te mooi om op dat moment weer weg te gaan. Even later zat ik met m’n ouders even op de vlonder van de lodge. Het was top weer! Er liepen heel wat mensen voorbij en gek genoeg waren er ook echt heel veel Nederlanders op het park.

Alle koffers hadden wij gepakt en het was inmiddels tijd om te gaan. Om 10:30 liepen wij de lodge uit. We hadden uitgecheckt en hadden de eigenaar en eigenaresse heel erg bedankt voor de mooie service en een compliment gegeven voor het prachtige park wat zij beheren. Heerlijk relaxed, niets moet, alles mag tijdens het verblijf aan Loch Lochy Park. Keurig netjes op tijd stond de taxi al om 10:40 uur voor de deur. Maar tot grote verbazing was onze aardige taxichauffeuse vriendin, Veronica, voor de deur verschenen. Ze had ons als klant overgenomen in plaats van de voorgaande. Voor diegene die na het lezen van dit blog geïnteresseerd zijn geworden in een reis naar de Hooglanden van Schotland …die moeten zeker Veronica inhuren als privéchauffeusse voor een prachtige tour rondom de mooie bezienswaardigheden daar. Een heel aardig mens met een goede sense of humor. Anyway… wij werden naar het treinstation gebracht door Veronica en zaten weer veel te lachen. Veronica had gevraagd of wij Facebook hadden en of course hadden wij dat. Dus ik had haar toegevoegd aan m’n Facebook vrienden. Het was officieel haha. Veronica zei als we terugkomen dat we zeker een paar plekken moeten bezoeken die wij nog niet gezien hadden. Erg leuk en met Loch Lochy Park als accommodatie zou dat zeker nog wel is een gaan lukken. Wij hadden Veronica gedag gezegd en liepen naar het treinstation toe.

In het treinstation gingen wij nog even bakje koffie drinken in de stationsrestauratie. Het was heerlijk relaxed. Geen gehaast en netjes een uur van te voren op het treinstation. Kort nadat wij plaats hadden genomen kwam de Caledonian Sleeper binnenrijden op het station van Fort William. Het water werd bijgevuld en het vuil werd afgevoerd en zo ging het hele proces op het eindstation. Stress dat is iets wat ze hier niet echt kennen. Het gaat er allemaal heel relaxed aan toe in Fort William …en waarom ook haasten? Zolang iedereen tevreden is hoeft er ook geen stress aan te pas te komen. Kort daarna namen wij plaats in de wachtruimte om te wachten op de trein naar Glasgow Queen Street. Dichterbij de vertrektijd kwamen wij de Nederlanders weer tegen die wij in Mallaig hadden gezien, echt super toevallig. Wij gingen even aan het einde van het perron staan om even te genieten van de zon. Bij aankomst van de trein stapte wij in en tot onze verbazing zaten wij samen met de Nederlanders in de trein en ook echt bij elkaar!!! Ze hadden vast gedacht ‘’We’ll put them silly Dutchies together ey!’’. Het was gezellig, nadat we weggingen hadden wij genoten van het mooie weer die het de uitzicht van de trein extra mooi maakte. Even later wisten wij meer van elkaar. Wendy, een van de Nederlanders, woonde al 4,5 maand in Londen en nu deze reis had ze samen met haar ouders gemaakt naar Schotland. Ze had nog 2 weken in Londen voor haar internationale uitwisseling aan de hogeschool die zij volgt. Ze studeer om in de muziekindustrie verder te gaan en zat mede daar ook door in Londen om meer kennis op te doen. Het was grappig want ik herkende haar goed met bepaalde dingen die zij deed in de tijd toen ik in Londen zat. Bijvoorbeeld dat veel van de mensen waar zij in Londen mee omging veelal gingen drinken en daar al hun geld aan uit hadden gegeven en dat zij liever een treinticket kocht om naar een andere plaats te gaan in Engeland. Zo deed ik dat ook. En dan ook nog dat ze de meest unieke bezienswaardigheden van Londen probeerde op te zoeken. En dat deed ik toen ook. Het waren nog wel meer dingen. Echt grappig om iemand te ontmoeten die dezelfde manier van reizen heb, die ontmoet ik vrij weinig!

Een groot gedeelte van onze reis van Fort William naar Glasgow hadden wij al gezien in de Caledonian Sleeper naar Fort William toe. Echter hadden wij nu geen gezeur van het feit dat het mis was gelopen met de trein en konden wij optimaal genieten van de omgeving. Elke 2 kilometer was het uitzicht zeker anders. Het was onwijs mooi en het weer deed er echt goed aan. Alleen al die treinreis kan ik aanraden. Het is rustgevend en de conducteur komt nog even langs met wat versnaperingen; chips, chocola, koffie, thee, drankjes … je kan het zo gek niet noemen. Erg gaaf. Hier is er voor NS nog iets te leren op de langere afstanden in Nederland! Vele landschappen gingen voorbij en vele meren …of sorry LOCHS zoals de Schotten het vrij expliciet vermelden, ze waren allemaal adembenemend mooi. Wij hadden nog een paar koude pilsjes meegenomen vanuit de lodge. En zelfs na 2,5 uur waren ze zonder koelelementen nog super koud. Wij hadden er dus nog een genomen.

Eenmaal in Glasgow te zijn aangekomen wenste wij de Nederlanders een fijne doorgaande reis, want die gingen nog door naar Edinburgh. Wij liepen naar de CitizenM Hotel toe in Glasgow. Het was ongeveer 10 minuutjes lopen, maar het was prachtig weer en met de rolkoffers is het geen enkel probleem. Net buiten het treinstation waren wij een steegje ingedoken waar vele mensen doorheen gingen. Dus het zal vast geen luguber steegje geweest zijn, tenzij iedereen in Glasgow een beetje van dat kaliber is, maar dat verwachtte ik eigenlijk niet hahaha! Wij waren bij het hotel aangekomen en m’n ouders vonden het allemaal maar heel futuristisch. Zelf inchecken waar je nagenoeg geen incheck personeel nodig hebt, dit was de ervaring bij CitizenM toen ik al in Schiphol 1 keer hiervoor had gezeten. Erg leuk om mee te maken. De kamers waren prachtig mooi. Een mooie waterval douche met zelf instelbare lichtkleuren plus een tv met oneindig veel films en entertainment. Erg leuk allemaal!

Een korte tijd daarna hadden koers gezet naar de Australische bar die wij tegemoet waren gekomen in de wandeling naar de CitizenM toe. Wij gingen daar even heen. En tot mijn grote verbazing hadden ze een Coopers Pale Ale. Een typisch Australisch biertje. Die naast XXXX m’n favoriet was. Ik had Helen en Phil, vrienden uit Broken Hill (Australië) een foto gestuurd dat ik aan een Coopers Pale Ale zat. Dit is Phil zijn favoriete biertje, dus ik kreeg terug als bericht ‘Phil was verbaasd dat ze pilsje daar hadden en had een Coopers op je genomen om te proosten’, geweldig!!! Het was een leuke bar, maar het was prachtig weer buiten dus we gingen nog even verder.

Buiten kwamen wij bij Poundland waar wij nog even cheap deals op de kop hadden getikt. Want wie kan die 1 pond Maltesers nu laten liggen…? Ik niet in ieder geval, haha! Even later liepen wij door naar het Hard Rock Cafe van Glasgow. Ik kon het toch niet laten om niet te gaan naar een Hard Rock Cafe waar ik mijn gezicht nog niet heb laten zien. Uiteraard had ik enorm veel foto’s genomen en een wit Hard Rock t-shirts gekocht. En niet te vergeten een Legendary Burger + bier. We waren echt helemaal volgegeten. Vanuit het Hard Rock Cafe hadden wij nog even rondje gelopen in de stad. Het is een leuke historische stad. Er zijn redelijk wat alternatievelingen en veel vrouwen in mega korte rokjes. Dit is een normaal straatbeeld van Glasgow. We liepen helemaal naar beneden in de winkelstraat totdat wij bij de rivier aankwamen. Daar liepen wij vervolgens terug om naar het hotel te gaan. Aangezien ik eerder bij CitizenM had geboekt en daardoor een account had aangemaakt krijg je bij elke boeking een gratis drankje. Dus we hadden nog even een drankje gedaan in de bar daar. Alles mocht je nemen! Echt bijzonder. We waren in ieder geval helemaal op, dus we gingen heerlijk slapen.

17 mei 2018, Edinburgh (Schotland)

We hadden een super nachtrust gehad in de prachtige bedden van de CitizenM hotel. We waren toch wel weer vroeg uit de veren om naar het ontbijtbuffet te gaan. Het was heel erg uitgebreid. De cappuccino’s werden door een barista gemaakt terwijl wij het eten op ons bord gooide. Verschillende soorten yoghurtjes, cornflakes, Scottish Breakfast met zelfs haggis, zalm, verschillende soorten broodjes. Het is zeker het geld waard om het bij te boeken bij je overnachting in CitizenM.

Wij hadden terug in de kamer onze spullen bij elkaar geraapt en gingen richting het treinstation toe. Nu wij wisten waar het treinstation was liepen wij er gemakkelijker naartoe. Eenmaal door het lugubere steegje van het voorgaande verslag door te zijn te lopen kwamen wij bij het station van Queen Street aan. Ik zag dat de eerste volgende trein om 3 minuten ging. We liepen dus snel naar deze trein om mee te gaan naar Edinburgh. Gelukkig waren wij op tijd. Wij gingen 1 uur en 15 minuten eerder dan eerst hadden berekend tijdens het boeken van de reis, dus we waren er lekker vroeg bij. En dat was zeker fijn. We liepen helemaal naar voren in de trein om nog wat plaatsen bij elkaar te hebben. Uiteindelijk in het laatste rijtuig hadden we wat plaatsen bij elkaar gevonden en gingen zitten. De trein ging rijden. We genoten van de mooie uitzichten weer vanuit de trein. Het was vlakker landschap dan wat we gewend waren. Het was maar een treinrit van ongeveer 50 minuten, dus de tijd ging erg snel. De trolley man kwam nog door het rijtuig en stopte ongeveer bij ons. Op een gegeven moment hadden wij Linlithgow gehad en kwam Edinburgh Haymarket, daarna waren wij aan de beurt met onze Waverley Station halte.

Bij aankomst op Waverley Station had ik de EasyHotel gebeld om even te vragen of we al in konden checken. Dit was niet mogelijk maar we konden wel onze bagage neerzetten voor 7,50 pond. Geen geld vergelijken met de 37,50 pond die je op het station zou betalen. Al was het natuurlijk gek dat je dat bij een hotel moet betalen. Maar EasyHotel is hetzelfde concept als EasyJet. Dus wellicht moet je voor alles betalen. Na 12 minuten kwamen wij aan bij EasyHotel op Princess Street, dit is een van de meest bekende shoppingstraten in Edinburgh. We zaten dus zeker centraal. De bagage hadden wij afgegooid en gingen even een bakje koffie drinken bij de Starbucks die er vlak naast zat. Het uitzicht was prachtig vanaf de eerste verdieping bij de Starbucks. Je keek direct op het kasteel.

Na het bakkie koffie gingen wij de dichtsbijzijnde hop-on-hop-off stop. We stapte in …het ging allemaal maar raar, normaal betaal je aan het begin, dus wij gingen zitten en niemand kwam maar naar ons toe. Dus wij dachten dat komt nog wel… we waren eenmaal al drie kwart van de tour verder en niemand was bij ons gekomen. De tour was echt prachtig. Ik had ‘m wel is eerder gedaan, maar dat was al 4 jaar geleden. Het was prachtig weer, dus er waren veel mensen op de been. Ik vertelde mijn ouders nog dat ik Arthurs Seat had beklommen 4 jaar geleden. Dit is een berg die in Edinburgh staat en is 251 meter hoog. Een helse wandeling, haha. Maar wel prachtig mooi van boven. De tour ging verder en we kwamen uiteindelijk aan bij halte 1. Niemand was nog bij ons geweest en aangezien ze wat raar bij de binnenkomst deden liepen wij de bus uit. Het was een cadeautje voor het vele reizen met City Sightseeing busses in de loop der jaren, haha.

Vanaf de halte 1 wat bij het centraal station is van Edinburgh liepen wij richting Grassmarket toe. Een gebied wat bekend staat om de vele oude pubs. Allereerst gingen wij door de Royal Mile straat naar de Edinburgh Castle waar we even een aantal foto’s hadden. Onderweg kwamen wij nog veel straatmuzikanten tegen en ook karakters die bijvoorbeeld een viking of een tovenaar na deden. Wij liepen de trap af naar Grassmarket waar de zon scheen op de terrasjes. Bij de ‘The Last Drop’ pub gingen wij even zitten. Dit is een pub met geschiedenis. Vanaf 1660 tot en met 1784 werden gevange op het plein voor de pub opgehangen. Echter voordat ze opgehangen werden mochten zij nog 1 drankje nemen. Het is een erg leuke pub in de hedendaagse tijd, haha.

Inmiddels was het bijna 3 uur in de middag en wandelde naar het hotel toe om in te checken. We konden inchecken en kregen kamer 29 en 39. Beide hadden uitzicht op het Edinburgh Castle. Het was een prachtig uitzicht, echter waren de kamers klein. Al had ik niet het beste verwacht van de kamers, de locatie was echter weer enorm goed. Door wat winkelstraatjes liepen wij naar het Hard Rock Cafe van Edinburgh. Hier hadden we nog nachos op. In datzelfde winkelstraatje waar wij heenliepen gingen wij terug nog op een terrasje zitten in de zon. Het zijn allemaal typisch oude pubs hier in Edinburgh. Erg leuk! Soms waan ik mij in een Peaky Blinders pub haha.

Tot slot waren wij opzoek naar een restaurant. We kwamen bij een Chinees restaurant uit. Een hele aparte zaak. We hadden al heel lang gezocht naar een restaurant en we vonden het op een gegeven moment wel best. We wilden even iets anders dan pubfood. Maar wellicht hadden we beter in een pub kunnen eten. Bij de Chinees keken ze hoe je zat te eten en zodra je maar net je bestek neer had gelegd kwamen ze al het bord van je tafel halen. En bij het afrekenen kwamen er ook nog achter dat het een bloody rip off was. Ze waren echt enorm duur en het eten was so-so. De zaak hete de ‘’Golden Dragon’’, maar het waren inderdaad ook een stel draken ook.

We gingen nog even de laatste zonnestralen in het park opvangen. Hier stonden allemaal strandbedjes waar je in kon zitten. Het was nog even heerlijk die zon. De parkwachter kwam na een halfuur en vroeg iedereen het park te verlaten. De park aan Princess Street is dus ‘s-nachts gesloten. Wat goed is, want zo komen er geen zwervers te liggen. Na weer een flinke dag sightseeing en reizen gingen wij slapen in het kleinste hotelkamertje ter wereld zou je bijna kunnen zeggen, haha! In de avond toen het donker werd was het kasteel prachtig blauw verlicht. Ik vond het wel een prachtige afsluiting van de dag.

Ik verwacht de volgende blogberichten thuis te kunnen typen, normaal als ik alleen reis heb ik meer tijd om blogs te schrijven, dus ik schrijf nu op elk moment die ik kan benutten, maar dat zijn er weinig! Haha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *