”Bem vindo a Lisboa!”

”Bem vindo a Lisboa!”

”Bem vindo a Lisboa” of wel Welkom in Lissabon. Het komende verslag neem ik jullie mee tijdens mijn korte stedentrip in Lissabon en de treinreis van Lisboa Oriente naar Albufeira Ferreiras. Het verslag in Albufeira zal later deze week nog volgen. Ik had te weinig tijd om de blogs ter plaatse te posten, dus ik heb enige vertraging opgelopen! Anyway… Veel leesplezier! 

Lissabon, Portugal – Dag 1 (3 oktober 2018)

In de ochtend was het zover …om half 5 was ik wakker om naar het vliegveld te gaan van Rotterdam voor m’n vlucht naar Lissabon. Het zijn normaal van die tijden dat ik wakker word voor de strandreiniging. Viel dat even mee, haha!

De airport is in de verbouwing. Waar je normaalgesproken aankwam is nu de douanecontrole. Het winkeltje bevindt zich wel nog steeds op de normale plek. Om eerlijk te zijn vind ik het minder gezellig geworden. Het is een soort grote zaal. Dat gezellige barretje boven …of het dakterras is er ook niet meer. Afijn het was mega vroeg in de ochtend, dus ik was niet van plan om gezellig aan een bar te zitten haha!


De nieuwe vertrekhal in Rotterdam.

Het was een mooie vlucht en zeker vanwege het feit dat ik geen stoel voor mij had. Ik zat niet op de eerste rij, dat niet, maar bij de nooduitgang in het midden. Het was de enige plek in het vliegtuig die geen stoel voor zich had.


Mega veel beenruimte. Er was geen stoel voor mij. 

Tijdens de reis zat wel Mr. Bean naast mij. De meneer naast mij had een cup-a-soup besteld + zo’n ‘tapasplankje’ die je bij Transavia aan boord kan kopen. Zo’n tapas pakketje zit verpakt in een plastic bakje met een plastic folie erop. Kunnen jullie al raden wat er gebeurde? Dus even de combinatie Mr. Bean + cup-a-soup + plasticfolie afhalen = ?. De meneer had de folie met grof geweld eraf gehaald en stootte zo zijn warme cup-a-soup om zo over hemzelf en zijn vrouw. Gelukkig was ik niet de dupe hiervan, haha. Nou goed ik ging verder met lezen in m’n reisboek. Boven Lissabon was er enige turbulentie maar niet heftig. Aan de grond stond ik al snel in de aankomsthal. Van te voren had ik mij al een beetje ingelezen over een goedkope mogelijkheid om naar m’n hotel te komen. Gelukkig zat m’n hotel super centraal aan de Marque de Pombal plein. Dit was tevens een halte van de Aerobus. Een bus die van het vliegveld naar het stadscentrum rijdt. Er zijn 2 lijnen, dus je moet wel even opletten welke je precies nodig heb. Ik nam lijn 2. Het ticket is 24 uur geldig en kost 4 euro.


Boven Lissabon.


In ongeveer 20 minuten was ik gearriveerd op de plaats van bestemming, namelijk m’n hotel HF Fenix Music. Aangezien ik zo vroeg was kon ik helaas nog niet m’n kamer in. Ik had mij even snel omgekleed en m’n koffer achterlaten in de left luggage kamer van het hotel en was direct de hop-on hop-off bus ingegaan. Op de straat kwam ik al een verkoper tegen van city sightseeing bussen. Bij hem had ik gelijk m’n ticket gekocht. Voor 27 euro en 3 lijnen die je kan doen is het zeker de moeite waard. Zoals ik altijd vermeld in al m’n blogs. Het is toeristisch, maar je ziet alles binnen no-time. Je hebt dus de blauwe en rode lijn en sindskort ook de groene lijn. De groene lijn is in het leven geroepen om de plekken aan te doen die niet toegankelijk zijn voor een dubbeldeksbus. Het is dus een klein busje waar ze net als de dubbeldekbussen het dak eraf hebben gehaald. Erg grappig om te zien en zeker lekker in de warme Portugese temperaturen. Ik nam als eerste de blauwe lijn, simpelweg omdat die er al stond :-). De blauwe lijn neemt je mee naar het oosten van Lissabon met onder andere de cruise terminal, Lisboa Oriente treinstation en de luchthaven. Vanuit het startpunt Marques de Pombal rij je door het centrum dan richting deze plekken toe. Het is echt een prachtig historisch centrum. Veel van deze mooie prachtige gebouwen zijn wel in de verval. Hierdoor kan je zien dat Portugal nog niet financieel goed om de poten staat …of misschien vinden ze het allemaal wel best, haha. De sightseeing bus ging langs de cruiseterminal waar ik gek genoeg een bekend schip zag liggen. Dit was namelijk de Independence of the Seas. Enkele maanden geleden ging dat cruiseschip nog langs Hoek van Holland toen ik in de regen naar huis fietste. Dit keer zat ik met 30 graden, een lichte bries, zon met helblauwe lucht in een sightseeing bus. Wat mij betreft een betere setting haha. Er liggen zo 3 cruiseschepen achter elkaar. Enorm gaaf om te zien. Ze liggen ook gewoon midden in de stad.


Marques de Pombal plein. Helemaal rechts op de foto is HF Fenix Music hotel waar ik verbleef.


Cruiseschip Independence of the Seas. 

Een klein stukje verder nabij de cruiseterminal tref je Lisboa Oriente. Het treinstation van Lissabon waar alle treinen ongeveer langskomen. Dit is ook waar ik op vrijdag de sneltrein pak richting Albufeira Ferreiras. Het was dus gelijk goed om te weten waar het station zat en hoe het eruit ziet. Het rondje duurde zeker wel 2 uur! En dan had ik pas 1 van de 3 lijnen gehad. Van Marques de Pombal liep ik naar het Hard Rock Cafe toe. Dit is een plek die ik in elke stad moet bezoeken en een Legendary Burger met een biertje + nieuw t-shirt kopen. Een soort ritueel die Andre mij heeft gegeven. De teller staat inmiddels op 10+ t-shirts denk ik, haha. Uiteraard zat het weer in een prachtig pand. Ik kreeg een tafel toegewezen op de 1e verdieping waar ik overzicht had op heel het cafe. Naast m’n hamburger nam ik een Bohemia biertje. Een speciaalbiertje van Sagres. Erg goed. Er kwamen nog een paar goede nummertjes langs van U2 en Creedence Clearwater Revival. Dan is mijn Hard Rock Cafe ervaring weer compleet! Toen ik het shirt ging kopen stond er een Belgische meneer voor mij die voor 155 euro in die badges/pins kocht, weet eerlijk gezegd niet het Nederlandse woord ervoor, haha. Ik vond het wel een beetje bizar.


Treinstation Lisboa Oriente.


Hamburger bij Hard Rock Cafe. 

Aangezien ik er vroeg uit was en niet echt zat te wachten om een stedentrip in eerste instantie doordat ik aardig veel heb gewerkt de afgelopen tijd ging ik maar even een siësta houden. Ik liep vanuit het Hard Rock Cafe naar het hotel toe en kon inchecken. Ik had een prachtige hotelkamer uitkijkend op het park van Marques de Pombal. Het was een vierkant bed met mega kussens. Echt een top hotelletje so far al. Om 18:00u was ik weer actief en ging ik maar even naar het dakterras toe. Dit was 1 van de redenen dat ik voor dit hotel had gekozen + dat het muziekgerelateerd was. M’n eerste biertje op het dakterras proefde naar meer. Even later kwam er een muziekduo. Een dame (de zangeres) en een heer (op de keyboard). Ze waren enorm goed samen. Zij had een mega goede jazz stem en hij kon goed alle tonen spelen. Van Tina Turner tot The Beatles en van Bruce Springsteen tot aan Sting. Alles kwam voorbij. De zangeres vroeg naar ieders nationaliteiten. Er zaten Duitsers, Spanjaarden, Engelse en ik. Ze zei nog ‘dankjewel’ in het Nederlands. Bij elke keer applaus zei ze ‘dankjewel’ in enorm veel talen. Het was super gezellig. En ondanks dat ik het niet laat wilden maken werd het automatisch dat wel. Op dat soort momenten moet je gewoon leven in het moment, dat deed ik dus ook. Het laatste nummer was Hey Jude van The Beatles. Daar heb ik altijd goede herinneringen aan; dat was toen ik aan het eind van m’n verblijf in Londen in een pub stond mee te zingen met al m’n toenmalige collega’s van Railbookers. En vervolgens ging heel de pub meedoen. Mooie tijden.


Live muziek van Ana ”Cherry” Garcia en Roger bij HF Fenix Music hotel.


Hotelkamer in HF Fenix Music met uitzicht op Marques de Pombal park. Aanrader!


Dakterras van HF Fenix Music.

Na afloop vroeg ik of ik ze kon terugvinden om het internet, sowieso had de dame genaamd Ana een mega goede stem. En Roger de keyboardspeler was ook goed. Ana, die speelt onder de naam Cherry Garcia, had haar Spotify kanaal op m’n telefoon in de notities gezet. Ze is volgens mij vrij bekend in Lissabon. Ik was nog even naar de Burger King gegaan om even simpel wat te eten en was toen in m’n luxe mand gegaan van het hotel. Het was een geslaagde eerste dag waarin ik veel tijd heb kunnen benutten.

 

Lissabon, Portugal – Dag 2 (4 oktober 2018)

Een nieuwe dag was aangebroken in de historische stad Lissabon. Het was tijd voor een goed ontbijt in het hotel …en dat goed, dat was het zeker! Een uitgebreid warm ontbijt, koekjes, fruit, verschillende soorten sapjes, cake en taart …en zelfs champagne! Dat laatste had ik juist niet genomen. Als je al je dag aangeschoten moet beginnen dan wil dat niet veel goeds zeggen voor de rest van de dag, haha! Een goed ontbijt was wel even nodig, want vandaag stond de Rode lijn en Groene lijn op het programma van de city sightseeing bussen. Ik begon met de grootste route, namelijk de Rode lijn. Deze lijn neemt je mee naar het westelijke gedeelte van Lissabon, waaronder de bekende Torre de Belém en de Golden Gate-achtige brug met het Jezusbeeld a-la Rio de Janeiro. Toch bijzonder dat je San Francisco en Rio de Janeiro op 1 dag kan zien he, haha. Ik had de eerste bus met de Rode lijn. Vrij ideaal aangezien het nog niet steendruk was. Een mooi plekje had ik gegarandeerd. Net als de Blauwe lijn ging deze ook dwars door het stadscentrum heen. Bij het water was het aanvoelbaar frisser. Ik stapte uit bij Torre de Belém om even een rondje daar te lopen. Ik was niet de enige. De bus heb zeker nog wel even 15 minuten moeten wachten om naar de halte te rijden. Zoveel touringbussen stonden er. Inmiddels was het wat warmer geworden en was ik uitgestapt. De selfiestick verkoper en sieraden verkopers kwamen gelijk als meeuwen op je af. Je kreeg bijna niet zo’n selfiestick in je ogen geprikt. Er stond een dame van rond mijn leeftijd ongeveer een half uur te poseren voor haar selfiestick overal waar ik liep kwam ik haar weer tegen. Als die niet een goede foto van haarzelf en Torre de Belém heb weet ik het ook niet meer. Te bizar voor woorden haha. Ik had hier prachtige foto’s kunnen maken van de ‘Golden Gate’ en het ‘Rio Jezusbeeld’ die aan de overkant van het water stond. Er hing een lichte zeemist waardoor het effect van de foto extra gaaf was.

Lissabon is echt een mega grote stad. Dit merk je al dat de hop-on hop-off bus in drie lijnen is verdeeld. Het is ook overal levendig. Aan het water bij Torre de Belém is het druk en in de oude stad vlakbij het Hard Rock Cafe + waar ik zat met het hotel. Overal zijn mensen. De kiosk cultuur is echt iets wat Lissabon typerend maakt. Op de meeste hoeken van de straat zie je er wel een paar. Het ziet er wel gezellig uit dat je de mensen relaxed op zo’n terrasje zie zitten.

Het rondje van de Rode lijn zat erop. Bij Marques de Pombal plein stapte ik weer uit en wachtte totdat de Groene lijn zou arriveren. Het was inmiddels weer 30 graden. Er stond een dame koud verse juice te verkopen. Ze spelen hier goed in op waar mensen staan te wachten en het aanbieden van koude versnaperingen. Ik nam een lemonade en je kon zelf de suikers toevoegen op de gewenste smaak. Terugkomend op de Groene lijn …dit is een kleine sightseeing bus speciaal in het leven geroepen om de kleine straatjes van Lissabon te doorkruisen. De grote dubbeldeks bussen kunnen de bepaalde draai niet maken in de kleine straatjes. Je kan ervoor kiezen om alleen een ticket voor de Groene lijn te kopen voor 15 euro. En om eerlijk te zijn kan je zeker een paar dagen volmaken als je de vele bezienswaardigheden langs de route nog wil bezoeken. Ik heb dit echter niet gedaan aangezien ik maar een paar dagen in Lissabon zat. Het oude historische stadscentrum is echt werkelijk waar prachtig! En aangezien ik niet als een berggeit ben geboren is het ook ideaal dat de bus de steile heuvels trotseert.


De Groene Lijn.

Na de Groene lijn was ik even m’n blog gaan typen. Het dakterras lag vol, maar ik was ook wel een beetje tam van 4 uur achter elkaar in bussen te zitten. Het was dus tijd voor even een siësta, waarna ik nog even op m’n telefoon zocht naar het dichtstbijzijnde restaurant vanaf het hotel waar ik zat kwam ik uit bij ‘’The Great American Disaster’’-restaurant. Een beetje een cultuurbarbaar ben ik wel geweest, om in plaats van een puur Portugese kioskje naar een typisch Amerikaans restaurant te gaan. Het was gelegen aan het plein Marquês de Pombal. Het menu zag er heerlijk uit met bijzondere hamburger combinaties. Ik had gekozen voor de ‘Grrrrr!’-burger. Een pittige hamburger met chilibonen en daarnaast met zelfgemaakte Franse friet. Een halve liter pilsje maakte deze combi compleet. Al met al was ik 9,80 euro kwijt en ik zat serieus vol. Dan te bedenken dat ik super centraal zat. Het is een aanrader!


Een Grrrr!! Burger. 


”The Great American Disaster” restaurant. 


Ontdekkingsreiziger Marques de Pombal. 

Ik was van plan om niet een al te late avond te maken, echter ging dat plan al snel van tafel toen ik op het dakterras aankwam en het muziekduo weer aan het opbouwen was. Met een Mai Tai en een Mojito cocktail verder was ik weer helemaal in de mood. Het Duitse koppel van de vorige avond was er ook weer en daarnaast nog een paar Engelse en Brazilianen. Het was gezellig en Ana en Roger vonden dat ook. Op het moment dat ze eigenlijk klaar waren hadden ze nog 2 extra nummers gezongen. Het was echt een mooie toevoeging aan m’n stedentrip in Lissabon. Iets wat ik mooi vind ik om na een lange sightseeing dag heerlijk te relaxen met een drankje en livemuziek op een dakterras met prachtig uitzicht op de stad. Voor iemand die Lissabon wil bezoeken, ga naar HF Fenix Music hotel!


Cruiseschip vertrek vanuit Lissabon koers naar een andere bestemming. 


Een Mai Tai Cocktail op het dakterras.

 

Lissabon naar Albufeira, Portugal – Dag 3 (5 oktober 2018)

Al vroeg uit de veren zat ik om 7 uur al aan de ontbijttafel in het hotel. Vandaag stond de treinreis op het programma van Lisboa Oriente station naar Albufeira Ferreiras. Aangezien het ontbijtbuffet om 7 uur open ging had ik het primeur. Niemand was er nog, dus ik kon in alle rust het luxe ontbijtbuffet langsgaan. …nou ja in alle rust, ik had weinig tijd aangezien de trein al vroeg vertrok en het in drukke omstandigheden in het verkeer wel is 30 minuten had kunnen duren. Het was alleen het tegenovergestelde. Ik had mij uitgecheckt en de dame achter de receptie vroeg of ik nog een taxi nodig had. Ideaal. De taxi was er binnen no-time en het verkeer was nog rustig. In 15 minuten tijd zat ik aan de andere kant van de stad bij het station. Het was nog een kleine 30 minuten wachten totdat de trein arriveerde. De Alfa Pendular trein was al vroeg in de ochtend vertrokken vanuit Porto Campanha, dus die had al een aardige rit erop zitten. De treinreis duurde ongeveer 2,5 uur. Ik had 1e klasse geboekt en zat in een solo seat. Kort nadat de trein vertrok vanuit Lissabon kwam de treinsteward de tickets checken en de stewardessen kwamen met koffie en thee langs. Het was supergaaf toen de trein de bocht maakte om over de Tagus rivier te gaan. De ‘Golden Gate’-brug is namelijk voor auto’s en zowel treinverkeer. In de verte zag je het Jezusbeeld staan.


Een uitgebreid ontbijt bij HF Fenix Music. 


De Alfa Pendular trein richting Faro. 

De trein raasde langs het dorre Portugese landschap. Kort na Lissabon zie je het stadsbeeld langzaam veranderen naar landschapsgebied. Zo nu en dan zie je een meertje waar een koe uit staat te drinken of een paar exotische vogels schrikken van de trein en wegvliegen. Ik denk bij mijzelf ‘’deze 2,5 uur ga ik mij best vermaken in m’n comfortabele 1e klasse stoel schrijvend aan m’n blog’’. Deze reis is de perfecte combi tussen een drukke stedentrip met een rustige strandvakantie. Ik ben ook zeker een persoon voor beide reizen. Al ben ik nu wel even toe om even te relaxen op een goudgeel zandstrand aan de Algarve. De treinstewardess kwam vragen of ik eventueel voor 6 euro nog ontbijt wilden. Er was een keuze tussen koud en warm ontbijt. Ondanks dat ik al had gegeten had ik gewoon nog een warm ontbijt gekozen. Ze ging de bestelling even doorgeven aan de keuken en kwam terug met een warm ontbijt. Heerlijk!


Ontbijt in de trein.

De treinreis was echt binnen no-time voorbij gegaan. Ik had het idee dat ik maar een uurtje in de trein zat voordat ik al arriveerde in Albufeira. In Ferreiras nam ik de taxi naar Praia da Oura. Ik had nog geen accommodatie, want m’n ouders kwamen pas die avond aan. Ik was er al om 11:30u, dus ik had nog aardig wat tijd om te overbruggen. Ik ging naar onze ‘stamcafe’, namelijk BJ’s Cafe. Al snel zag ik Henrique die mij verwelkomde en daarna zag ik de eigenaresse Brenda. Al 10 jaar lang komen wij hier, dus het voelt net als thuiskomen. Zo zei ook Brenda tegen mij ‘’Home from home’’. Het is altijd een vreemd gevoel (maar wél een goed gevoel) als ik met de taxi vanaf de hoge heuvel afdaalt om de schittering van de zon op de zee te zien en te bedenken hoeveel goede herinneringen ik hier heb. Ik begon politiek correct met een cappuccino bij Brenda. Er stond een tray met Strongbow op de tafel die ze nog in de koelkast moesten zetten. Ik zei nog ‘’wist je dat ik langskwam?’’. Ze begon te lachen, want wist dat ik een Strongbow Liefhebber ben. Kort daarna pakte ik een Strongbow uit de koelkast. Dat is het mooie aan dit cafe. Aangezien je hier al zolang komt kijken ze er niet van op dat je selfservice heb. Ik heb nog veel met Brenda en Henrique zitten praten. Ik mocht m’n bagage bij hun laten staan en ging vervolgens zonnen op het strand van Praia da Oura. Het was heerlijk weer en aardig druk op het strand.


Bij BJ’s Cafe. 

Een aantal uur verder was ik even naar Casa Velha gelopen. De accommodatie waar m’n ouders zitten. Dan wist ik meteen de weg ernaar toe. Ik had nog een paar pilsjes gekocht bij een supermarkt en ging weer op het strand zitten tot een uurtje of 5. Daarna was ik nog naar Brenda gegaan. Het was gezellig. Ik kwam nog met een aantal mensen aan de praat toen Henrique zei ‘’this is my friend from Holland’’. Het waren twee Engelse met een heel zwaar accent en die enorm snel praatte. Ze kwamen uit de buurt van Newcastle en Manchester, dus dat verklaarde een hoop. Het was tijd dat ik richting Casa Velha ging. M’n ouders waren geland en al onderweg. Toen ik eenmaal m’n koffer pakte zei Brenda: ‘’Henrique breng je wel even naar Casa Velha toe’’. Echt super aardig.

Op aanraden van de buren in Casa Velha waren we naar restaurant ‘’Carpe Diem’’ gegaan. Dit was een restaurant met Nederlandse bediening op de 2e strip. Hier hebben wij heerlijk gegeten waaronder een toast met champignons bereid in knoflook en nog een heerlijke Wiener Schnitzel. Nee, niet Portugees, maar wel lekker. De San Miguel biertjes smaakte ook wel erg goed. Uiteindelijk waren we afgetakeld naar Casa Velha, waarbij we nog even naar de supermarkt waren gegaan om ontbijt te halen voor de volgende ochtend.


Bij Restaurant Carpe Diem op de 2e strip in Albufeira.

2 gedachten over “”Bem vindo a Lisboa!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *