Start of the Good Vibes in Bali Tour!

Start of the Good Vibes in Bali Tour!

30 maart – Vanuit Schiphol naar Bali (via Hong Kong)
…het was redelijk vroeg om op te staan ná een concert van The Kooks waar ik met Gerrit heen was gegaan. Van het Jaz Hotel liepen we naar het treinstation van Amsterdam Bijlmer. Op Schiphol hadden we nog even een broodje gescoord bij de Hema en ging Gerrit weer verder naar huis. Ik ging inchecken en had stiekem nog gehoopt op een nooduitgangsplaats, maar dat zat er niet in. Die waren al vergeven. Afijn ik ging door de security check heen en had nog wat winkels bezocht. Kort daarna liep ik naar de gate toe. Dit keer had ik geen vertraging, geen standby lijst, geen annulering …ik dacht waar gaat het dan fout vandaag? Nou gelukkig niks dus. Het vliegtuig van Cathay Pacific kwam binnenrijden op de baan en zag meteen dat het een gloednieuw toestel was! Top!

Het personeel aan boord was super aardig en behulpzaam. Dat weten de Hong Kongnezen goed in elkaar te flanzen, want Cathay Pacific is gestationeerd in de stad Hong Kong. Net na het opstijgen kreeg iedereen een menukaart met het menu voor de gehele vlucht. Tussendoor tijdens de vlucht kon je, als je trek zou hebben, noodles halen. Dus ik had dat gedaan. Kreeg ik bij die noodles stokjes in plaats van een vork ofzo. Nu had ik noodles nog nooit met stokjes op, maar ik liet mij niet kennen haha. Tijdens de vlucht had ik nog aardig wat films gekeken, want ik kon niet slapen. Ik begon met ”Crazy Rich Asians” ik dacht dan kom ik alvast in de Aziatische sferen haha. Daarna had ik nog ”Johnny English Strikes Again” en ”A Star is Born” gekeken. Normaalgesproken kijk ik nooit zoveel films tijdens een vlucht, maar ik kon je vertellen dat de vluchtduur daardoor verkort lijkt te worden.

Kip met rijst…

31 maart – Aankomst op Bali
Op Hong Kong airport aangekomen had ik even een Engels ontbijt op een croissant gegeten bij de Pizza Express. Hele aparte combi hé? Er zat een ruime overstaptijd tussen om eventuele vertragingen op te vangen. Toen eenmaal de gate bekend was voor de vlucht naar Denpasar (Bali) kwam ik erachter dat ook Hong Kong een treinstation in de terminal heb liggen, want ik was genoodzaakt om een trein te pakken naar de andere terminal. Zoals ik al had beschreven had ik nagenoeg niet geslapen tijdens m’n eerste vlucht, dus ik tijdens m’n tweede vlucht mijn geheime wapen ingezet. Dit is een combi van een raamplaatstoel, oogmasker, oordoppen, zo’n vliegtuigkleedje en m’n Kruidvat reiskussen (geen nekkussen die zijn niet fijn!). En inderdaad; ik had zeker 3,5 uur van de 5 uur durende vlucht geslapen. Die andere 1,5 uur zat ik te eten haha. Dus als je slecht slaap in een vliegtuig kan je dat als tip gebruiken, haha.

Wachten in Hong Kong op de vlucht naar Bali…

Wat het allemaal vlot ging met het boarden en de vlucht ging het des te langzamer bij de immigratie op Bali. Ik had zeker 1,5 uur staan wachten in de rij om pas een stempeltje te krijgen bij de immigratie. Het voordeel was wel dat m’n backpack al 300 keer de bagageband had rondgedraaid haha, dus lag er zeker al. Het taxiritje wat 15 minuten had moeten duren, duurde ook ongeveer een uur vanwege de drukte in het verkeer rondom Kuta. Bij het Hard Rock Hotel deed een dame van het personeel de deur open en begroeten mij. Al snel stond een man met zo’n goudglanzend karretje bij mij om m’n backpack naar mijn kamer te brengen …en toen nog de knappe receptie dame die was écht super behulpzaam en aardig. Je voelt je op zo’n moment gelijk thuis in een ander land. Dat was wel fijn. De kamer was ook ontzettend mooi met een super zacht bed, een grote badkamer en een gevulde minibar. Ná een verfrissende douche was ik naar het Hard Rock Café gegaan waar ik een praatje had met de barmedewerker ‘Suka’. Ze zijn allemaal vreselijk aardig hier. Uiteraard had ik net als overal een Legendary Burger en een pilsje. Het smaakte weer enorm goed. Later ging ik naar een andere bar toe op het Hard Rock resort. Hier had ik een praatje met ‘You’ ook een barmedewerker. Het grappige was dat hij zei ”See you tomorrow!” toen ik wegging, dus ik zo ”See you tomorrow You”. Het was een leuke avond waar Hard Rock centraal stond :)! Ik kan nu al zeggen dat ik zeker vaker in een Hard Rock hotel ga verblijven, sowieso zijn er aardig wat in Zuidoost Azië.

Hard Rock Café…

Voor iedereen die voor een strandvakantie of relaxvakantie naar Bali zou willen dan is Hard Rock Hotel een aanrader. Direct aan het strand. Veel barretjes op het resort. En daarnaast is er ook zat te ondernemen rondom. Te boeken via TUI.

1 april – Een Hard Rock sessie en op ontdekking in Kuta
Het ontbijt was onwijs uitgebreid in het hotel. Er was zelfs een mogelijkheid om nasi goreng al te nemen. Bij het inchecken had ik van allerlei vouchers gekregen, waaronder een voucher voor een massage en fotosessie tegen een kleine vergoeding. Ik was eerst naar de zogenoemde Rock Spa gelopen waar ze de massages geven en hier had ik een massage geboekt om 11:00 uur en de fotosessie had ik geboekt om 12:15 uur. Ik had mijn ochtend dus al goed ingepland. De massage was op traditionele Balinese wijze. Het was een onwijs relaxte massage, want m’n onderrug had wel even een paar tikken nodig ná dat langdurig zitten op het werk tijdens de drukke periode. Net over twaalven was ik dus terug gegaan naar de fotografen die meteen met hun fotocamera achter het bureau vandaan kwamen om naar het Hard Rock logo te gaan voor het hotel. Het was grappig aangezien het logo bestond uit gitaren, waarbij ik ook nog moest poseren haha. Bij de receptie had ik vervolgens ook nog een ”Boom Box”-sessie geboekt. Dit is een karaoke recording sessie, waarbij je in een échte studio nummers kan opnemen. Ik vond het wel mega grappig en ondanks dat ik niet kan zingen deed ik het gewoon haha!

Zwembad bij Hard Rock Hotel…

Op het strand had je allemaal zitjes waar je even een biertje of iets anders kon drinken. Een Balinese surfleraar kwam naar mij toe of ik een board wilden huren voor 100k. Ik was van plan later terug te komen om te gaan surfen, want de golven waren erg mooi. Qua ethisch puntje hadden de Westerse dames duidelijk zich niet ingelezen dat je niet al te schaars gekleed in het publiek moet gaan vanwege de Indonesische religieuze cultuur. Niet dat je mij hoort klagen, haha, want ze liepen in piepkleine stringetjes rond te banjeren over het strand. Afijn ik ging terug naar het hotel waar letterlijk alleen maar een straat tussen zat naar het strand toe. Om 4 uur had ik de ”Boom Box karaoke”-sessie en voor die tijd was ik even nummers aan het zoeken op m’n laptop welke ik zou gaan proberen. Sowieso had ik mijn reisnummer ”On the road again” van Willie Nelson in m’n hoofd. Daarnaast nog een nummer van Johnny Cash en Creedence Clearwater Revival. Toen het zover was vertelde de recorder dat ik elk nummer kan kiezen, ook die hij niet in z’n systeem had. Ik had er 4 gekozen. Wat ik uiteindelijk tussendoor had veranderd. Ik begon met Proud Mary van CCR, toen Guided Light van Mumford & Sons, Folsom Prison Blues van Johnny Cash, On the Road Again van Willie Nelson en daarnaast had ik tussen nog Tuintje in mijn hart (Mi Rowsu) van Jan Smit en Damaru toegevoegd en ook I’m Yours van Jason Mraz. Het was super grappig! Maar oh oh wat zing ik slecht haha! Een kort filmpje kan je terug vinden op mijn vlog op Instagram voor als je benieuwd ben haha!

Kuta Beach
In de ”Boom Box”

Vervolgens heb ik nog een biertje op de Sunset Point bar gedaan op het resort en ben ik op ontdekking gegaan in Kuta en Legian. Het barpersoneel dat je op straat naar binnen wil trekken laten je al met rust als je zeg ”No Thank You”. Daar kunnen ze in Griekenland en Spanje nog wat van leren waar ze je achtervolgen. Op straat hoor je veel Australiërs langs lopen en je kan ook wel zien dat het heel Australisch georiënteerd is als je de souvenir shops ziet. Hier zie je allemaal nepshirt van het Australische voetbal. En dan zie je ze ook nog bij elke bar waar je voor een Snicker en een Bounty een halve liter Bintang koop. Zo vroeg op de avond vond ik het nog niet storend. Maar van de locals begrijp ik wel dat ze aardig dronken kunnen worden en vervelend kunnen zijn. Ik had nog een biertje gedaan in de straat waar ooit de bomaanslagen waren (ik geloof in 2003 of 2005). Vreemd om te weten dat daar toen zoveel mensen zijn vergaan. De straatjes in Kuta lijken net een doolhof. Een aanrader is dan ook wel om Maps.me te downloaden. Dit is een app op je telefoon waarbij je offline kaarten kan gebruiken. Het werkt over heel de wereld, want ik had de app tijdens m’n voorgaande reis in Zuidelijk Afrika ook gebruikt. Die avond had ik sateetjes + pindasaus op met rijst. Het was een leuke avond en dat was wel te merken ook, want ik lag pas middernacht in bed. De jetlag was dus zeker te weten weg!

Herdenkpunt van de aanslagen in Kuta…
Geen bierfiets maar een grote bier tuc tuc!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *