Een dagtour door Uluwatu en Jimbaran

Een dagtour door Uluwatu en Jimbaran

16 april – Uluwatu Tempel, Pandawa & Melasti Beach en GWK
Het was een rustige ochtend opstarten. De dagtrip/transfer had ik namelijk om 10 uur gepland aangezien de meeste bezienswaardigheden in de buurt lagen en het geen complete dag kost. In mijn vorige blogbericht had ik het al vermeld dat je in de omgeving van Uluwatu een scooter of auto nodig heb om wat te kunnen zien. De afstanden zijn namelijk niet te lopen en daarnaast is er niet altijd een voetpad. Bij Pinkcoco was het mogelijk om een halve dag tour van 6 uur te boeken. Ideaal dus! Tegen de chauffeur had ik gezegd dat ik Uluwatu Tempel wil zien en GWK Cultuurpark. Hier en daar had ik ook vernomen dat een aantal stranden mooi zijn om te bezoeken, zoals Pandawa beach en Melasti beach. Dus zei tegen de chauffeur indien er nog tijd is, zie ik die stranden ook nog graag. Hij had z’n kinderen bij zich omdat die last-minute geen oppas kon vinden, hij vroeg of dit erg was. Nee zei ik uiteraard. Het was een tweeling van 3 jaar. Ik dacht dat ik al in de Uluwatu Monkey Tempel was. Die kinderen zaten als nieuwsgierige aapjes te kijken haha.

Pinkcoco
Uluwatu Tempel

Bij de Uluwatu Tempel te zijn aangekomen was ik verplicht een Sarong te dragen. De chauffeur/gids hielp mij om dat ding aan te krijgen. Al snel bij binnenkomst zag ik al wat apen lopen. De hadden mij al gewaarschuwd dat deze apen wat agressiever zijn dan de apen in Ubud. In Ubud komen ze alleen op je af voor eten, maar hier pakken ze ook je zonnebril en andere dingen die niet nuttig zijn voor die beesten zelf. Het was een prachtige tempel gelegen op een klif. Op het parkeerterrein waren wat apen de rubberen strips op de dak van een auto eraf aan het halen. Zo zie je maar dat het ook nog vandalen zijn haha. Hierna hadden we koers gezet richting Pandawa beach. Een prachtig mooi en groot strand in het zuiden van Bali. Ondanks dat het zo’n mooi strand is is er geen hotel in de buurt. Er is wel in aanbouw, maar zoals ik zag hoe dat erbij stond duurt het nog wel even voordat het hotel afgebouwd is. Langs het strand heb je allemaal lokale Warungs (restaurantjes van de locals). Het Indonesische eten in een Warung is vaak goed en goedkoop. Aangezien Indonesiërs het niet kunnen veroorloven om naar een restaurant te gaan, gaan ze vaak naar dit soort eettentjes. Restaurants is ook meer voor de toeristen. Afijn… ik liep langs de Warungs die pal aan het strand zitten. Veel mensen probeerde mij naar binnen te lokken. Al was ik eerst van plan even naar het einde van het strand te lopen. Inmiddels was ik zover en was ik even voor een koude Radler bij een Warung gestrand. De concurrentie is heftig onderling, dus ik denk dat ik de eerste gast was voor die vrouw. Ik zat er heel prima. Ongeveer 500 meter uit de kust begon het rif met onwijs hoge golven. Er lag geen surfer in het water …al vond ik het sowieso rustig op het strand. Ik liep terug naar de chauffeur toe. Die had eigenlijk geregeld dat z’n vrouw z’n kinderen op kwam halen bij Pandawa beach. Echter gingen we nu naar Melasti beach. Onderweg reed zijn vrouw op de scooter achter ons en had die de kinderen aan zijn vrouw meegegeven. Wij gingen verder naar Melasti beach. Een kleiner strand, maar ook mooi! Persoonlijk vond ik Pandawa beach meer te bieden hebben. Dus als je ooit hier heen ga eerst Melasti beach bezoeken en dan Pandawa beach. In Melasti beach was ik ook even bij een Warung gaan zitten, dit keer had ik een portie patat besteld (voor € 1,50 omgerekend). De laatste halte was het GWK. Nu had ik al van meerdere vernomen ”Grens Wissel Kantoor”, maar nee haha! De afkorting is ”Garuda Wisnu Kencana”. Het woord ‘Garuda’ betekend arend (of Eagle in Engels). Het GWK is een cultuurpark, zoals wij Madurodam hebben, echter is het hier 100x keer zo groot haha! Op bepaalde stukken was het verplicht een Sarong te dragen, dus er zit ook een stukje tempel in het cultuurpark. Het grote beeld was enorm. Het stond op een statisch gebouw die je eerder zou zien in zwaar communistische landen. De gids vertelde dat het goudkleurige stuk ook écht goud is. Het was een mooie halve dag tour geweest. We reden naar Jimbaran en je kon gelijk zien dat het behoorlijk druk werd qua verkeer. In Uluwatu kan je vol gas rijden dat je bijna niet verwacht met de rest van Bali. Afijn bij aankomst in Jimbaran had ik de gids een leuke fooi gegeven en gezegd dat die met z’n gezin maar lekker gaat eten bij een Warung. Net voordat hij mij afzetten had die gezegd dat het vrij duur is en ze alleen uiteten gaan op speciale gelegenheden wat inmiddels 2 jaar geleden was.

Hier had ik een Sarong aan die je in een tempel moet dragen op Bali uit respect.
Pantai = strand in het Indonesisch.
Pandawa Beach
Lokale Warungs aan het strand van Pandawa.
Pantai Melasti, ofwel Melasti Beach.
In het GWK Cultuurpark.

Het hotel in Jimbaran was echt mega prachtig. Ik had een mooi bad op het balkon. Het zwembad met bar was ook onwijs mooi, zo ook de restaurants op de begane grond als die op het dakterras. Ik was in de avond op het dakterras wat gaan eten en drinken. Al viel dat snel in het water, want het ging regenen. Ik was daarom verhuist naar de begane grond. De avond sloot ik af met een relaxmoment in bad op het balkon!

Jimbaran Bay Beach Resort & Spa by Prabhu.

17 april – Het realisatiemomentje en genieten van de rust die heerst in Jimbaran
Het was rustig opstarten vandaag. Het realisatie momentje had ik inmiddels wel dat ik naar huis ga. Ik baalde er enorm van. Vooral het feit dat ik in hectiek en stress wegging van het werk en dat ik voor mij idee daar straks direct in terugval. Het liefst had ik gewoon nog door blijven reizen in Azië. De temperatuur is goed en de mensen zijn vriendelijk. Soms denk ik dan; als ik mijn reisblog wat serieuzer had genomen had ik daar misschien mijn leven van kunnen maken. En aan de andere kant denk ik: ”Dit is mijn reisverhaal en ik vertel precies hoe ik iets ervaar. Sommige mensen kunnen dat misschien discriminerend ervaren en dat wil ik niet”. Nu ervaar ik wel de waarde van veel dingen in het leven, waaronder reizen; dan ben ik ook wel weer trots op mijzelf dat ik met een ‘normaal’ werkleven zoiets kan bereiken dat ik veel kan reizen. Voor mij is de prioriteit in het leven ”genieten” en veel culturen leren kennen, want ik zie mij inmiddels als een Wereldburger. Iemand die overal wel zijn weg kan vinden en zich kan aarden, de ene bestemming beter dan de anderen, maar dat heb iedereen. Ik geloof ook wel dat Bali een bestemming is dat je echt tot jezelf kan komen. Dit klinkt zweverig en een beetje als ”Eat, Pray, Love”, maar de tekst die ik zojuist heb neergezet over mijn realisatiemomentje is wel wat ik van mijzelf heb geleerd tijdens deze reis.

Op het strand van Jimbaran.

Afijn dat was even mijn tekstje over van alles, haha. Het hotel had een heerlijk ontbijtbuffet. Bij het opscheppen van een ‘standaard’ Engels ontbijt had ik spijt. Ze hadden lekker Nasi Goreng, Mie Goreng, Indiaas eten, Japans, Chinees en een complete bakkerij aan lekkere broodjes. Maarja ik ga altijd al gelijk naar het Engelse ontbijt toe haha. Het ontbijt had ik binnen. Bij de receptie ging ik vragen over de transfer voor de dag erna naar de airport. Op dat moment zag ik een paar fietsen staan en dacht ”oh ja je kan hier gratis fietsen lenen!”. Dus ik vroeg hoe het in z’n werk ging. Je moet je kamer sleutel inleveren en dan kan je een fiets pakken. En bij terugkomst krijg je dan weer je kamer sleutel. Ik ging even mijn camera’s pakken en ging op pad. Jimbaran is niet mega groot, echter heb je hier wel te maken met motorische voertuigen dat je bijvoorbeeld in Gili Trawangan niet heb. Ik was even naar het noorden van de baai gefietst. Hier was de lokale vismarkt …en dat kon je wel ruiken ook. Echt zo’n Aziatische lucht, haha. Dat klinkt raar, maar soms heeft Azië een eigen lucht haha. Het strand van Jimbaran is volgeladen met vissersboten. Als je van visgerechten hou moet je écht hierheen gaan als je naar Bali ga. Dit is het visgerecht walhalla. Ik fietste terug en fietste ten zuiden van de baai. Hier waren dus de visrestaurants te vinden. Helaas is vis voor mij niet echt weggelegd. Al ben ik door de jaren heen wel meer vis gaan eten. Zo kan een moot zalm goed waarderen. Ik fietste terug naar het hotel en had plaats genomen aan de zwembad poolbar. Waar ik heerlijk in het water zat met een bucket Bali Hai bier. Ja… jullie lezen het goed. De buckets die mij in Sanur hoofdpijn hadden gegeven, haha! Maar ik zat er goed. Er zaten nog een familie Australiërs met wat kleine kinderen aan de bar. Ik kwam met ze aan de praat en vonden het al snel een goed idee dat ik een bucket had besteld. Even later volgde er meer Australiërs. Het werd een soort poolfeestje. Ze kwamen uit Perth, Noosa en Newcastle. Het was super gezellig. Ik vertelde over mijn ervaringen in Australië en dat m’n moeders oom ‘Dutchy’ er 30 jaar had gewoond. Het vuurtje ging lopen. Tot slot zei die vrouw ”Yeaah now I can hear it, you sometimes have a sort of Aussie slang too”. Het was wel lachen …het was inmiddels avond en had mij even opgefrist op mijn laatste avond heerlijk op dakterras door te brengen. Ik had hier nachos en Nasi Goreng besteld. Het was de top. Met een mooie zonsondergang had ik de beste tijd mijn leven. Helaas was realisatiemomentje daar wel weer aanwezig. Ik had een Heineken genomen om alvast in de Nederlandse sferen te komen. Heineken is niet mijn favoriet, maar hij proefde precies als in Nederland! Met muziek van Ed Sheeran op de achtergrond was het perfect momentje. Mijn trip in Bali was geweldig …en ik zeg zeker dat ik er nog een keer heen ga. De mensen zijn zo aardig, het eten is superlekker, de temperatuur is goed en kost niet al teveel (ook wel belangrijk!). Je zou bijna zeggen dat Bali ‘the all time favorite’ zou zijn voor mensen. Bali it’s not ‘Goodbye’, it’s ‘See you soon again!’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *