Archief van
Categorie: Botswana

Gamedrive in Chobe & The way to Vic. Falls!

Gamedrive in Chobe & The way to Vic. Falls!

5 januari 2019 – Onderweg naar Victoria Falls, Zimbabwe
”…the elephants are out of Chobe National Park and there is none in the park itself!”
Het was tijd om olifanten te gaan spotten. De gids die wij gisteren hadden op de bootcruise was vandaag onze gids met een 4wd. Gisteren hadden wij gelukkig al heel wat olifanten gezien, maar we hadden vandaag nog meer hoop met z’n allen om ze te zien. Aangezien Chobe National Park erom bekend staat voor grote olifanten populatie… net vóór het park zagen we enorm veel olifanten, hele kuddes, echter eenmaal in het park zagen we er geen één. Vandaar de openingszin, haha. In Chobe was er wel een onwijs grote apen populatie. Het grappige was aan die beesten dat wij niet de enige zijn die kijken, want zelf denken ze ook dat ze in een dierentuin zitten. Ze keken ons aan als van ”wat moet je?”. Hele leuke beesten, maar staatsgevaarlijk want ze jatten alles wat los en vastzit. In Chobe waren onwijs veel springbokken/impalas. Ik weet mijn god niet wat het verschil is tussen die beesten ze zien er allemaal hetzelfde uit. Dit keer hadden wij heel goed zicht op de visarend die wij eigenlijk al in de Okavangodelta hadden gezien, maar nu vele malen beter! Aan het einde van de tour hadden we nog leeuwen gezien die vlak voorbij de 4wd wagens liepen. Het was een prachtig groen nationaal park. Inmiddels hadden we weer koers teruggezet naar de campsite waar we nog even gingen ontbijten, voordat we de grensovergang gingen trotseren. Olishi had gezegd dat het in het ergste geval ongeveer 3 uur zou gaan duren. Daar zat ik natuurlijk niet echt op te wachten …natuurlijk niemand uit de groep. Het was nog heel vroeg en hadden al heel wat gedaan, dus we waren uiteindelijk niet al te laat bij de grensovergang.

Rechts in de boom zie je een visarend.
Visarend
Gieren

Bij de grensovergang ging het in de Botswaanse grenskantoor alles vrij makkelijk. We gaven onze paspoort …er werd een stempel ingezet …en we gingen weer verder! De grensovergang in Zimbabwe duurde ietsjes langer, maar merendeel dat de procedure hier wat omslachtig is. Eén man neemt het geld aan van de visumkosten à $30,- en checkt het formulier en dan moet je in een andere rij waar een man een visum stickervel handmatig invult en in je paspoort plakt. De safaritruck was vrijgegeven, wat een mega opluchting was, want anders hadden we weer hetzelfde gestaan als in Zuid-Afrika op een rijtje met al je bagage om gecheckt te worden. De groep was ook snel door de rij heen, dus we waren in een klein uurtje 2 grensovergangen over gegaan. De portier zei ”Welcome in Zimbabwe and enjoy your stay!”. Een vriendelijk welkom. Net als Botswana kent Zimbabwe ook een grote ezel populatie, tussendoor zag je nog een olifant hier en daar. Vanaf de grens was het nog een 90 kilometer rijden naar Victoria Falls. Dus waar we gisteren 600km+ hadden gemaakt was vandaag een piece of cake! We kwamen aan in Victoria Falls en reden naar onze campsite Shearwater Village. Een prachtige accommodatie met vooraf opgezette tenten met elektriciteit en veldbedjes. Om die reden had ik dit keer niet een upgrade genomen aangezien dit in het pakket zat. Ik was écht helemaal op. Net of je het gevoel had dat je lichaam wist dat dit de eindbestemming zou zijn van deze mega reis. Eerst kregen wij een introductie filmpje te zien om te kijken welke excursies je zou willen maken in de omgeving. Met Ruud, Dannie en Marleen hadden wij ons ingeschreven voor de helikopter tour boven de Victoria Falls.

Samen met Ruud ben ik nog naar Craft Market geweest. Hier zitten allemaal locals met houten- en stenen souvenirs. Onderhandelen is het codewoord. Voornamelijk in het begin was het echt ”overwhelming” …of hoe zeg je dat ook alweer in het Nederlands? Het overviel mij wat daar gebeurde, haha. Iedere verkoper kwam naar ons toe, stelde zich voor met hun naam en vroeg vervolgens waar wij vandaan kwamen. Bij het eerste kraampje zag ik een mooie olifant, maar ik had gezegd dat ik later terug zou komen. Die man geloofde mij niet. De tweede verkoper had mooie schaaltjes. Hier had ik een deal kunnen maken om voor $35,- 4 schaaltjes en sla lepels te kopen. Eerst vroeg hij $10,- per schaaltje en $15,- voor de sla lepels. Bij de derde verkoper had ik oud Zimbabwaans geld gekocht. Het bijzondere van dit geld is dat ze voorheen biljetten hadden van $50.000.000.000 Zimbabwaans geld, dus ik ben nu miljardair, haha! Ruud en ik hadden op een gegeven moment afgesproken dat we samen in een rechte lijn over de markt heen gingen lopen. Ze waren allemaal heel opdringerig. Dit werkte. En negeren werkt ook, al zit dat niet echt in m’n aard. Achterop de markt was er een man die zei ”buy anything for $5,- I need to go home to watch football”, dus ik zei $3,- voor een Ebbenhouten Nijlpaard. En hij ging ermee akkoord. Geweldig! Uiteindelijk was ik naar de 1e verkoper terug gegaan en had de mooie houtenolifant voor 180 Botswaanse Pula op de kop weten te tikken. Omgerekend is dit misschien €14,-. Hij zei ”well because you returned to me I’ll give you a special price”. Uiteraard heb ik over die ‘special price’ nog onderhandeld.

We waren uitonderhandeld en gingen terug naar Shearwater campsite, wat overigens maar 5 minuten lopen was bij de Craft Market vandaag. Bij Shearwater hebben we nog even iets zitten drinken en lunchen met Ronnie. Ruud had nog een Braziliaanse dame ‘Simone’ aan de tafel uitgenodigd. Zij was met drie mensen aan het reizen hier, maar had even een dag alleen gekozen. Ik had kip piri-piri bij de lunch. Het was heerlijk! De serveerster Jackie en Samantha waren ook écht geweldig. Ze waren niet al te serieus en je kon er je grootste onzin aan kwijt haha. Zo is het mogelijk om een massage te nemen bij Shearwater en ook om wax behandelingen te doen. Dus ik zei zo tegen Jackie de serveerster ”Ruud is going to have a bikini wax”, haha geweldig ze werd gek. Tijdens het avondeten zaten we met merendeel van de groep bij elkaar. Het was weer super gezellig. Aan het einde van de avond had ik het briefje van de oude Zimbabwaanse valuta neergelegd. En de ober speelde er leuk op in; ober: ”that’s a lot of money!”, Ruud ”He wants to buy the place”, Ober ”You can buy 3 of these places and a lot more”, ik ”just one place like this and a lot of beer is good! haha”. Ik had het niet laat gemaakt, want de volgende dag stond een volledige sightseeing dag op het programma in de Victoria Falls.

Boatcruise in Chobe National Park

Boatcruise in Chobe National Park

4 januari – Onderweg naar Kasane (Chobe National Park)
04:45u… ja hoor daar gaat die vroege tering wekker weer… haha. Gelukkig was het alleen m’n tas inpakken en geen tent afbreken. Dit was de derde dag op rij dat we een afstand van 600km+ af moesten leggen. We waren onderweg naar Kasane via Nata. Kasane is een bijzondere plek in het noordoosten van Botswana waar je eventueel in één dag 4 landen kan bezoeken. De landen Botswana, Zimbabwe, Zambia en Namibië liggen rondom deze plaats. De weg naar Kasane toe was écht belabberd. Het asfalt miste flinke stukken en als je met 120km/h aankomt rijden moet je vol in de ankers aangezien je anders een halve meter van je stoel stuitert. Halverwege de rit in Nata werden wij kort afgezet bij een benzinestation. Hier kwam een straatverkoper naar mij toe om wat souvenirs te verkopen. Hij vroeg waar we vandaan kwamen, zoals de meeste souvenirverkopers. Hij kwam uit Zimbabwe en zei dat hier in Botswana was om geld te verdienen. Af en toe moet je even op je tanden bijten en je het niet aantrekken dat hier bepaalde mensen het gewoon zo arm hebben. Ik had net bij het tankstation een magnum en een cola gekocht. Ik zat het ijsje te eten terwijl wij met die man aan het praten waren. Ondanks dat ik niets ging kopen heb ik wel m’n koude cola gegeven. Hij dronk het binnen no-time op.

De safaritruck was inmiddels terug, want Olishi had wat geld opgehaald vanwege het geldgebrek in Botswana. Met andere woorden je kan vaak niet altijd geld pinnen, omdat de pinautomaten simpelweg niet gevuld worden. We hadden onze weg voortgezet naar Kasane onze eindbestemming die dag. Kasane is het uitgangspunt om naar Chobe Nationaal Park te gaan en dan tevens wat ik eerder vermelden om in één dag in 4 landen te zijn geweest. Net vóór Kasane hadden wij de eerste olifanten gespot op onze reis. We waren erg blij! Het was zelfs zo dat we er 1 hadden gezien die naast onze safaritruck stond. Geweldig! …Voor de accommodatie in Kasane had ik een upgrade aangevraagd. Ronnie, de Duitse meneer uit Spandau, had dit ook gevraagd. De kamers waren prachtig mooi met een klamboe, airco en ook nog een plafondventilator. Iets wat ik écht nodig had na 600km reizen. We hadden weinig tijd, want we werden verwacht bij een riviercruise op de Chobe rivier. Ik had een flesje rode Shiraz wijn gekocht in Maun vanuit Zuid-Afrika voor op de cruise. De cruise was prachtig mooi. We zagen al snel nijlpaarden, krokodillen, antilopen, olifanten en vele andere dieren (…de foto’s zeggen meer!). Onder de andere dieren hadden wij ook de waterbuffel gespot. Ná de nodige drankjes had Ruud z’n JBL speaker aan mij gegeven en had ik ”Buffalo Soldier” opgezet van Bob Marley. Geweldig! De crew aanboord stond een beetje mee te zingen en uiteindelijk stonden we gezellig mee te doen. De gids zei op Chobe River ”elephants need a reason to be with a female otherwise they move on”, ik ”just like human, haha!”, gids: ”How many woman you have?! haha”. Het was een mooie cruise en ook weer een aanrader als je ooit in Chobe National Park komt.

In de avond hadden we rustig aan gedaan en ging ik vroeg naar m’n bed om even te genieten van de mooie lodge mét Wi-Fi! Daarvoor hadden we nog goed gelachen bij het eten. Olishi had z’n uiterste best gedaan, want het was het laatste avondeten wat hij voor ons maakte. Het smaakte erg goed en daarnaast had hij ook nog een vanille toetje gemaakt. Afijn …ik ging slapen zei ik, haha. De wekker stond namelijk heel vroeg weer, namelijk 05:45 uur met op de planning een safaridrive in Chobe National Park en de grensovergang naar Zimbabwe dat volgens Olishi nog wel is een moeilijke grens kan worden. Stay tuned for more!

Scenic flight above the Okavangodelta!

Scenic flight above the Okavangodelta!

3 januari – Panoramavlucht boven de Okavangodelta (als Co-Piloot!)
Ná een prachtige avond was het tijd om even relax aan te doen. In de ochtend hadden we ontbijt en ik liet het filmpje zien van de mooie avond die wij hadden aan onze chauffeur Richard. Hij moest lachen. Hij zei ”I didn’t sleep well, but I heard people singing and making a good time without any fights, so I’m happy” en ik zei ”There was only love, haha!”. Tot 2 uur heb ik gerelaxed. Beetje aan m’n blog gewerkt en uitgerust. Om 2 uur gingen wij naar de luchthaven toe. Het gekke van de luchthaven is dat die midden in het dorpje of stad Maun ligt. We gingen eerst naar het excursiebureau die de scenic flights regelen. Hier kregen wij een handgeschreven ticket en liepen naar de luchthaven toe. We liepen door een eenvoudige security check. Het was écht geweldig we werden opgehaald met een transferbusje en gingen naar 2 vliegtuigen toe. Ruud, Joke, Jan, Anja en ik gingen bij het tweede vliegtuig eruit. De piloot vroeg wie er voorin zou willen zitten, zonder na te denken zei ik direct ”yes I would like”. En toen dacht ik ”ja shit, misschien willen anderen uit de groep wel”. Ik zag de cockpit en het stuur bij de stoel van de co-piloot stoel en vond het gelijk tof om daar te gaan zitten. Het was zo’n aparte ervaring om in een cessna vliegtuigje boven de Okavangodelta te vliegen. Onderweg kwamen wij vele dieren tegen zoals olifanten die wij nog niet hadden gezien, nijlpaarden, zebra’s, antilopen en waterbuffels. Het is een aanrader om de vliegtuig tour te doen als je ooit in Maun of de Okavangodelta terecht komt. We hadden de daling ingezet. Het was een vreemde ervaring om in de cockpit te zitten en de landingsbaan daadwerkelijk te zien. Het vliegtuigje stuiterde twee keer op de landingsbaan totdat die echt op de grond stond. Terug bij de parkeerplaats van het vliegtuigje wees de piloot naar de propellerhandel dat ik die uit mocht zetten. Een hele toffe ervaring, zeker omdat ik vroeger altijd piloot wilden worden, haha. Later in de bar gingen we aan de pilsjes, maar dit keer niet heel veel, want ik was erg moe van de avond ervoor.

Olifanten
Nijlpaarden
Maun International Airport.
Good times in Maun!

Good times in Maun!

1 januari – Maun
Het was de bedoeling dat we naar de Okavangodelta te gaan vandaag. Toen eenmaal de bagage in de safaritruck zat begon het keihard te regenen. Ik was totaal niet meer blij en zo nog meer mensen. Uiteindelijk hadden we besloten om niet te gaan en nog een nacht te blijven in de campsite. De beslissing vond ik wel mooi. We hadden eindelijk tijd om even te relaxen in plaats dat gehaast. In de middag kwam de discussie weer tevoorschijn. Er waren toch uiteindelijk mensen die wel naar de Okavangodelta wilden. Op een gegeven moment was ik er écht klaar mee met dat gezeik. Dit was nog niet het ”good times in Maun”-gedeelte. Tot slot is Peter en de gids Olishi naar de Delta gegaan. In de avond mochten we lekker à-la carte eten. Een hele luxe haha. We hebben heerlijk gegeten. Ik had een Bacon Burger op. Die avond hebben we nog veel gelachen en de nodige pilsjes gedronken.

Glamping tent in Estitunga Camp.
Met buitendouche…
En zelfs een buitentoilet…
De bar in Estitunga.
Een Bacon Burger :).

2 januari – Okavangodelta dagtrip
Om 8 uur werden we opgehaald voor onze dagtrip naar de Okavangodelta. Het was helemaal droog vandaag, althans in de ochtend in ieder geval. We waren wat beter voorbereid als er eventueel regen zou gaan vallen en hadden onze elektronica goed beschermd. In een off-road truck zaten wij met een anderhalf uur in de Delta. De dorpjes die je onderweg tegenkwam bestonden uit rieten hutjes of lemen huisjes. Mensen leven hier echt primitief, daarnaast hebben ze dan wel weer een zonnepaneel. Wat wel zo handig, want er is geen elektriciteitstoevoer. Aan de oever van de Delta werden we voorgesteld aan onze gidsen. De zogenoemde ”Polars”. Dit zijn de mensen die op de Mokoro staan om ‘m voort te duwen. Het waren allemaal hele aardige mensen en gaven een hand en stelde zich voor met hun namen. De tour was heel erg rustgevend. Er was nagenoeg geen geluid. Het enige wat je hoorde was de stok die steeds in het water werd gedaan en de vogels rondom heen. We hadden een visarend gezien. Echt een prachtig beest. Ze zien er een beetje hetzelfde eruit als die Desert Eagles. Kort daarna maakte wij een korte wandeling in het weiland waar zebra’s, koeien en antilopen stonden te grazen. We waren erg stil en constant kwamen de koeien en zebra’s dichterbij. Een mooie ervaring. We stapte weer in onze Mokoro’s en gingen naar het volgende eilandje. Hier hadden we een wandeling gemaakt in de hoop dat we olifanten tegenkwamen. Helaas was dit niet het geval. We hadden hier onze lunch en gingen weer terug naar de campsite. Aan de chauffeur hadden we nog even gevraagd of we eventueel snel konden stoppen in Maun. Dit was mogelijk. Bij de tijd dat we in Maun waren begon het keihard te regenen. Ik was heel blij dat het niet in de Delta gebeurde. We gingen ten slotte naar de camping terug.

Opstapplaats voor de Mokoro’s.
Polar ”Anita” met de lunchbox.
Achterste Mokoro: Danny en Marleen, Voorste Mokoro: Jan en Joke.
In de Delta kan je redelijk dichtbij de zebra’s komen.
Lunchplaats.

De avond in de bar was wéér geweldig! Nadat we terugkwamen uit de Delta gingen we drinken. Het was weer keihard aan het regenen, maar dat onder drukte niet de pret. De keuken had een lopenbuffet voor ons gemaakt. Het was weer erg lekker. De bar werd drukker en drukker tegen etenstijd. De chauffeur Richard had het al gezegd dat het druk zou gaan worden. De mood zat er goed in. Op een gegeven moment had Ruud z’n JBL speaker tevoorschijn gehaald en hadden Bob Marley opgezet. De andere groepen hadden zo te zien ook goed naar hun zin. We zongen en ik riep door de bar ”In the end of this night we are all family”. Iets wat als grap bedoeld was aangezien onze gids constant zeg ”Hello family how are we?”. Even later kwam ik aan de praat met een groep. Er zaten onwijs veel Australiërs bij. Ik had Slim Dusty tevoorschijn gehaald in m’n playlist op de telefoon. Dit is een Australische folk zanger. Binnen no-time waren de Australiërs los en zaten ze luid te zingen. Later kwam Tom de manager van de camping langs ons dat er geklaagd was over geluidsoverlast. Hij zei dat hij het wel leuk vond, maar dat die mensen het niet leuk vonden. Dus de JBL speaker ging uit en we hadden het wat zachter gehouden. Toch ging ik later nog terug om Waltzing Matilda af te spelen; een nummer dat elke Australiër wel weet, dus toen kwam Tom weer, haha het was onwijs gezellig. Er was ook een Duitse dame bij, Alica uit Düsseldorf, zij deed de reis in omgekeerde volgorde van Victoria Falls naar Kaapstad. Met haar heb ik heel de avond wel zitten praten en uiteindelijk midden in de nacht nog een duik in het zwembad genomen ;-)! …zoals de titel het al zegt: Good times in Maun!