Archief van
Categorie: Maun

Scenic flight above the Okavangodelta!

Scenic flight above the Okavangodelta!

3 januari – Panoramavlucht boven de Okavangodelta (als Co-Piloot!)
Ná een prachtige avond was het tijd om even relax aan te doen. In de ochtend hadden we ontbijt en ik liet het filmpje zien van de mooie avond die wij hadden aan onze chauffeur Richard. Hij moest lachen. Hij zei ”I didn’t sleep well, but I heard people singing and making a good time without any fights, so I’m happy” en ik zei ”There was only love, haha!”. Tot 2 uur heb ik gerelaxed. Beetje aan m’n blog gewerkt en uitgerust. Om 2 uur gingen wij naar de luchthaven toe. Het gekke van de luchthaven is dat die midden in het dorpje of stad Maun ligt. We gingen eerst naar het excursiebureau die de scenic flights regelen. Hier kregen wij een handgeschreven ticket en liepen naar de luchthaven toe. We liepen door een eenvoudige security check. Het was écht geweldig we werden opgehaald met een transferbusje en gingen naar 2 vliegtuigen toe. Ruud, Joke, Jan, Anja en ik gingen bij het tweede vliegtuig eruit. De piloot vroeg wie er voorin zou willen zitten, zonder na te denken zei ik direct ”yes I would like”. En toen dacht ik ”ja shit, misschien willen anderen uit de groep wel”. Ik zag de cockpit en het stuur bij de stoel van de co-piloot stoel en vond het gelijk tof om daar te gaan zitten. Het was zo’n aparte ervaring om in een cessna vliegtuigje boven de Okavangodelta te vliegen. Onderweg kwamen wij vele dieren tegen zoals olifanten die wij nog niet hadden gezien, nijlpaarden, zebra’s, antilopen en waterbuffels. Het is een aanrader om de vliegtuig tour te doen als je ooit in Maun of de Okavangodelta terecht komt. We hadden de daling ingezet. Het was een vreemde ervaring om in de cockpit te zitten en de landingsbaan daadwerkelijk te zien. Het vliegtuigje stuiterde twee keer op de landingsbaan totdat die echt op de grond stond. Terug bij de parkeerplaats van het vliegtuigje wees de piloot naar de propellerhandel dat ik die uit mocht zetten. Een hele toffe ervaring, zeker omdat ik vroeger altijd piloot wilden worden, haha. Later in de bar gingen we aan de pilsjes, maar dit keer niet heel veel, want ik was erg moe van de avond ervoor.

Olifanten
Nijlpaarden
Maun International Airport.
Good times in Maun!

Good times in Maun!

1 januari – Maun
Het was de bedoeling dat we naar de Okavangodelta te gaan vandaag. Toen eenmaal de bagage in de safaritruck zat begon het keihard te regenen. Ik was totaal niet meer blij en zo nog meer mensen. Uiteindelijk hadden we besloten om niet te gaan en nog een nacht te blijven in de campsite. De beslissing vond ik wel mooi. We hadden eindelijk tijd om even te relaxen in plaats dat gehaast. In de middag kwam de discussie weer tevoorschijn. Er waren toch uiteindelijk mensen die wel naar de Okavangodelta wilden. Op een gegeven moment was ik er écht klaar mee met dat gezeik. Dit was nog niet het ”good times in Maun”-gedeelte. Tot slot is Peter en de gids Olishi naar de Delta gegaan. In de avond mochten we lekker à-la carte eten. Een hele luxe haha. We hebben heerlijk gegeten. Ik had een Bacon Burger op. Die avond hebben we nog veel gelachen en de nodige pilsjes gedronken.

Glamping tent in Estitunga Camp.
Met buitendouche…
En zelfs een buitentoilet…
De bar in Estitunga.
Een Bacon Burger :).

2 januari – Okavangodelta dagtrip
Om 8 uur werden we opgehaald voor onze dagtrip naar de Okavangodelta. Het was helemaal droog vandaag, althans in de ochtend in ieder geval. We waren wat beter voorbereid als er eventueel regen zou gaan vallen en hadden onze elektronica goed beschermd. In een off-road truck zaten wij met een anderhalf uur in de Delta. De dorpjes die je onderweg tegenkwam bestonden uit rieten hutjes of lemen huisjes. Mensen leven hier echt primitief, daarnaast hebben ze dan wel weer een zonnepaneel. Wat wel zo handig, want er is geen elektriciteitstoevoer. Aan de oever van de Delta werden we voorgesteld aan onze gidsen. De zogenoemde ”Polars”. Dit zijn de mensen die op de Mokoro staan om ‘m voort te duwen. Het waren allemaal hele aardige mensen en gaven een hand en stelde zich voor met hun namen. De tour was heel erg rustgevend. Er was nagenoeg geen geluid. Het enige wat je hoorde was de stok die steeds in het water werd gedaan en de vogels rondom heen. We hadden een visarend gezien. Echt een prachtig beest. Ze zien er een beetje hetzelfde eruit als die Desert Eagles. Kort daarna maakte wij een korte wandeling in het weiland waar zebra’s, koeien en antilopen stonden te grazen. We waren erg stil en constant kwamen de koeien en zebra’s dichterbij. Een mooie ervaring. We stapte weer in onze Mokoro’s en gingen naar het volgende eilandje. Hier hadden we een wandeling gemaakt in de hoop dat we olifanten tegenkwamen. Helaas was dit niet het geval. We hadden hier onze lunch en gingen weer terug naar de campsite. Aan de chauffeur hadden we nog even gevraagd of we eventueel snel konden stoppen in Maun. Dit was mogelijk. Bij de tijd dat we in Maun waren begon het keihard te regenen. Ik was heel blij dat het niet in de Delta gebeurde. We gingen ten slotte naar de camping terug.

Opstapplaats voor de Mokoro’s.
Polar ”Anita” met de lunchbox.
Achterste Mokoro: Danny en Marleen, Voorste Mokoro: Jan en Joke.
In de Delta kan je redelijk dichtbij de zebra’s komen.
Lunchplaats.

De avond in de bar was wéér geweldig! Nadat we terugkwamen uit de Delta gingen we drinken. Het was weer keihard aan het regenen, maar dat onder drukte niet de pret. De keuken had een lopenbuffet voor ons gemaakt. Het was weer erg lekker. De bar werd drukker en drukker tegen etenstijd. De chauffeur Richard had het al gezegd dat het druk zou gaan worden. De mood zat er goed in. Op een gegeven moment had Ruud z’n JBL speaker tevoorschijn gehaald en hadden Bob Marley opgezet. De andere groepen hadden zo te zien ook goed naar hun zin. We zongen en ik riep door de bar ”In the end of this night we are all family”. Iets wat als grap bedoeld was aangezien onze gids constant zeg ”Hello family how are we?”. Even later kwam ik aan de praat met een groep. Er zaten onwijs veel Australiërs bij. Ik had Slim Dusty tevoorschijn gehaald in m’n playlist op de telefoon. Dit is een Australische folk zanger. Binnen no-time waren de Australiërs los en zaten ze luid te zingen. Later kwam Tom de manager van de camping langs ons dat er geklaagd was over geluidsoverlast. Hij zei dat hij het wel leuk vond, maar dat die mensen het niet leuk vonden. Dus de JBL speaker ging uit en we hadden het wat zachter gehouden. Toch ging ik later nog terug om Waltzing Matilda af te spelen; een nummer dat elke Australiër wel weet, dus toen kwam Tom weer, haha het was onwijs gezellig. Er was ook een Duitse dame bij, Alica uit Düsseldorf, zij deed de reis in omgekeerde volgorde van Victoria Falls naar Kaapstad. Met haar heb ik heel de avond wel zitten praten en uiteindelijk midden in de nacht nog een duik in het zwembad genomen ;-)! …zoals de titel het al zegt: Good times in Maun!