Archief van
Categorie: Rundu

Onderweg naar het échte Afrika.

Onderweg naar het échte Afrika.

30 december – Onderweg naar Divindu, Namibië
In de ochtend hadden we nog net de laatste waterhole bezocht in Etosha Park, voordat wij koers hadden gezet richting Divundu. Onze eerste stop ná Etosha Park was Grootfontein. In Grootfontein hebben we nog wat boodschappen gedaan voor de rest van de dagen. Het was best een mooi shoppingcenter waar we stopte. Voor het shoppingcenter stonden zwaarbewapende militairen, waarom weet ik niet. Ik had hier nog een kipburger gescoord bij ‘Hungry Lion’. Het gekke is weer dat ik onwijs lang stond te wachten en dit alweer voor een fastfoodketen haha. In Namibië is slowfood meer van toepassing hahaha! Het was een onwijs grote kipburger en dat om 10:00 uur ‘s-ochtends. Af en toe heb je daar gewoon trek in ;-)!

De laatste foto voordat we Etosha achter ons lieten.
Om 10 uur ‘s-ochtends aan de hamburgers!
Het landschap is anders aan het worden richting Divundu.

Vanaf Etosha en ná Grootfontein tref je een totaal ander Namibië, iets wat ik zou beschrijven als het ”echte Afrika”. Ondanks dat zie je hier minder toeristen. Die slaan denk toch vaak af van Etosha naar het zuiden. Langs de weg zag je echt allemaal van die rimboe hutjes bestaande uit riet. Naarmate we dichterbij Rundu kwamen werd het landschap ook anders. We hadden Namibian Desert achter ons gelaten en het werd groener, veel groener. Hier en daar hadden we een regenbui, zo ook bij onze lunchstop. Olishi had al gezegd ”we have to be quick because there is rain coming”. Ik had niet mega trek aangezien m’n kipburger bij Hungry Lion echt mega groot was. Op het moment dat we aan het inladen waren ging het storten. Ruud en ik waren de lul bij het inladen van de tafel. Afijn, we gingen verder richting Rundu. Eenmaal het tankstation te rijden hoorde wij een keiharde knal. In eerste instantie dachten wij dat het vuurwerk was, maar het bleek onze accu te zijn geweest. Gelukkig was de tweede tour groep van Djoser, die de lodge reis maken, ook gearriveerd met hun chauffeur. Samen met onze chauffeur Richard hadden hun dat gefixt. Wij hadden even tijd om een rondje te lopen op het benzinestation. Hier was ook een groentemarkt aan de gang. De armoede straalt van mening mens af die je hier ziet. Het doet was met je, vooral als je langs zo’n kraampje loop en de vrouw zeg ”wanna buy a mango 1 dollar”. Als je nagaat dat 1 Namibische dollar omgerekend 6 euro cent is… er lagen misschien 100 mango’s op het kraampje en nog wat ander fruit wat ook maar 1 dollar en dan is de concurrentie ook nog heftig, want er waren zo 15 kraampjes… Ik zat mij dus te bedenken dat als ze die 100 mango’s allemaal zou verkopen heb ze 6 euro verdiend die dag, maar dat lukt natuurlijk nooit. Dit zijn van die momenten dat je jezelf realiseer dat je het wel heel erg goed heb thuis in Nederland.

Lokale bevolking in Rundu die op de straat koken.

Ruud had enige tijd geleden op de reis een voetbal gekocht. Dit keer hadden we ‘m gebruikt op het benzinestation. Er stonden wat lokale jongetjes van ongeveer 6 à 7 jaar oud die stonden te kijken hoe wij aan het voetballen waren. We hadden ze bij het spel betrokken en deden op hun blote voeten mee. Ze vonden het geweldig. Wat zo’n voetbal doet. Je kan niet communiceren met ze, maar een potje voetbal kent iedereen. Even later hadden we nog een praatje met de lodge rondreis groep. Die zagen er verzorgd uit en ik zie er inmiddels uit als een soort zwerver. Het waren aardige mensen, alleen merkte ik niet écht een dichte groepsverband bij hen, terwijl dat echt wel hebben.

We hadden wat vertraging opgelopen door de accupech, dus gingen rally racend richting Divundu. Onze chauffeur Richard past perfect bij de Dakar Rally. Toeterend jaagde hij alle geiten, honden en mensen weg die op de wegliepen. Het tempo was hoog, eigenlijk iets te hoog, want we hadden nog 200 kilometer te gaan om vervolgens bij de campingsite op een boot tour te gaan. Ik vond al dat gehaast niet fijn en werd eigenlijk. Het voordeel was gelukkig wel dat we een upgrade hadden, dus die tent bleef lekker in de safaritruck staan. Bij aankomst op Rainbow River Lodge campsite hadden we nog even heel kort de tijd om snel een lange broek aan te doen voor de bootcruise en gingen gelijk door. We hadden ons op 5 uur verwacht en waren er om half 6. Niet al te laat dus. De omgeving bij Rainbow River Lodge is écht adembenemend. De Kavango Rivier zit vol met krokodillen en nijlpaarden. Langs de rivieroevers waren prachtige lodges uitkijkend op de rivier. Toen wij eenmaal gingen varen had de bootgids ons verteld dat de koelbox vol met bier en ciders free of charge was. Ik vroeg het nogmaals, want ik geloofde het niet, maar het was écht zo. M’n avond was meteen weer goed na al dat gehaast haha. Als eerste zagen we een krokodil liggen en gingen we nog naar kleine watervallen. Later op de boot tour gingen we naar de plek waar veel nijlpaarden zaten. We hebben er zeker wel 40 gezien als het er niet meer waren. Prachtige beesten. Wat een mooie tour was het. Ik had de gids ná afloop 50 Namibische dollar gegeven als fooi. In de avond hadden we de spullen bij de lodge gegooid en vervolgens gegeten. Dit keer stond er springbok op het menu. Ná het eten had ik nog 2x Savannah Dry’s gehaald voor in de lodge. In het mooie bed met klamboe en een plafondventilator stond er een hele relaxte nachtrust op mij te wachten.

”Ladies and gentlemen, this will be our home for tonight…”
De bar bij Rainbow River Lodge.
Luxe lodges langs de Kavango Rivier.
Glamping langs de Kavango Rivier.

31 december – Onderweg naar Maun, Botswana
Oudjaarsdag stond voor de deur en wij hadden vandaag als reisdoel om de grens over te gaan van Namibië naar Botswana. Ik was al op het ergste voorbereid, dus had al m’n bagage dit keer een beetje goed gepakt in plaats van al die plastic zakken die ik rond heb slingeren in de bus. We hadden koers gezet richting de grens. Vlakbij het tankstation waar we gingen tanken waren een stel Namibiërs een koe aan het villen. Het was niet normaal. Gewoon ergens in de berm langs de weg tussen het vuil en dan gek vinden dat buiktyfus nog een dingetje is hier… De grensovergang was écht onwijs chill. Ik weet nou niet of het door Oudjaarsdag kwam of omdat ze altijd zo zijn. In Namibië gaven een vooraf ingevuld briefje in en kregen meteen de stempel er in. Samen met Peter en Daniela liep ik al de grens over. Het was een stukje niemandsland en het was onwijs rustig. In het grenskantoor van Botswana hadden wij een formulier ingevuld en kregen de stempels van Botswana er in. Het verliep allemaal helemaal vlot. Ook werden wij niet gecheckt. Dit is even een totaal andere koek dan Zuid-Afrika daar onze bagage één voor één werd gecheckt.

De lodge bij Rainbow River Lodge. Erg fijn om ná een lange tijd in een lodge te slapen.
Waterbuffels tussen Namibië en Botswana grenscontrole.

Onze gids vertelde dat er een grotere populatie aan ezels zijn dan mensen in Botswana. De populatie mensen staat op ongeveer 2.1 miljoen. Onderweg zie je veel vee zoals koeien, ezels en geiten. Olishi was een briefing aan het geven over onze dagen in Maun en de Okavangodelta waar wij gaan wildkamperen. ‘s-Nachts in de Okavangodelta moet je op de je hoeden zijn als je naar de wc moet gaan voor de dieren. Er is totaal geen bescherming of hek dat de dieren op afstand houdt. Daarnaast kunnen we minimaal meenemen zei hij. Maximaal 4x biertjes was mogelijk en op dat moment keek hij mij aan. We gaan namelijk in Mokoros, dit is een soort traditionele kayak. De local die ‘m vooruit duwt heten Polars. Ik vroeg aan Olishi ”How much is it to hire a polar just for a Mokoro full of beer? haha!”. Bij hem had ik mij gelijk ingeschreven voor de scenic flight boven de Okavangodelta. De vlucht kost $110 US.

Even later kwamen wij aan bij een Shell tankstation. Ruud had z’n voetbal weer uit de safaritruck gehaald en gingen voetballen. Terwijl hij met de bal liep hoorde wij de locals roepen om de bal. We hebben hier met het Shell personeel staan voetballen haha. Ze hebben hier in Afrika namelijk nog mensen die je benzine tanken, raampje wassen, etc. Dus er was aardig wat personeel die mee deden. Terug in de bus zei ik ”Ik heb mij laten neutraliseren voor FC Botswana”, Dannie zei: ”Dan bent u de blanke parel van het team, haha”. Geweldig!

Voetballen met Shell personeel in Botswana.

Eenmaal in Maun hadden wij inkopen gedaan voor de Okavangodelta. Het was onwijs druk in Maun vanwege Oudjaar had ik het idee. Er lag namelijk ook bijna niets meer in de schappen. Bij het tankstation had ik nog geprobeerd om een simkaart te kopen. Dit duurde echt mega lang, ook moest ik nog bellen om mijn simkaart te registreren. Niet normaal. Vervolgens had ik ook nog geen netwerk. Schoot niet op. Afijn, eenmaal aangekomen bij Sitatunga Campsite hadden Ruud en ik geupgrade naar een lodge. Toch fijn om die tent niet op te zetten.

De lodge bij Estitunga Campsite.

Oudejaarsavond hebben we met z’n allen gegeten in het restaurant van de camping. Het was een lopend buffet met veel keuze. De bar was ook hartstikke leuk. Een leuke locatie en zeker om Oud & Nieuw hier te vieren. Terwijl we aan het eten waren zag ik een zag ik een kat met een kitten. Ik had ze wat te eten gegeven, het was tenslotte ook oudjaar voor die katten. Mondjesmaat gingen mensen slapen, maar de harde kern bleef over en samen met hen hebben we muziek van de Top 2000 afgespeeld. De biertjes gingen ook lekker snel. We hebben het ongeveer 1 uur gemaakt, tussendoor had ik nog met Nederland gebeld :-)! Het was een hele aparte ervaring om oudjaar te vieren in het buitenland.

Avondeten in de meest gezellige bar van de reis.