Archief van
Categorie: Victoria Watervallen

Scenic flight above the Vic. Falls and the way back home!

Scenic flight above the Vic. Falls and the way back home!

6 januari – Helikoptervlucht boven de Victoria Watervallen
Dit was de eerste ochtend ná Swakopmund waar we even tijd hadden in de ochtend zonder een tent af te breken of vroeg uit ons nest uit te moeten. Tegenover de tenten hadden wij ontbijt die Olishi onze gids nog maakte. We hadden natuurlijk weer flink gedronken en Olishi vroeg hoeveel liter op had. Mijn naam was Dirk 4 liters geworden, haha. Hij zei: ”what I like from you is that if you drink you still eat your food, normally others don’t do that”. Het was een chill ochtendje met een goed ontbijt met veel bacon en eieren.

Om 10:45 werden wij, Ruud, Danny en Marleen, opgehaald voor de helikopter tour boven de Victoria Watervallen. Eenmaal bij de helikopterlandingsplaats werden wij gewogen en begonnen aan de helikoptervlucht. Het was ongeveer 13 minuten. In eerste instantie zou je zeggen dit is vrij kort, echter als je in de lucht ben lijkt het langer te duren. Het was een prachtige vlucht boven de watervallen. Iets wat ik niet gemist had willen hebben. Vooral omdat je een mooi beeld vanuit de helikopter heb. Iets wat je niet kan ervaren vanaf de grond. Samen met Danny en Marleen zat ik achterin de helikopter. De helikopter was vrij ruim. Door het huidige seizoen waren de watervallen niet zo heftig dan ze normaal ná het regenseizoen zijn. Als je wil raften is dit overigens wel het beste seizoen vanwege het lage waterpeil. Mij niet gezien! Ze hadden ons gefilmd voorafgaand van de vlucht en tijdens instappen en dat filmpje kregen we naderhand te zien. Uiteraard kon je dit weer kopen, wij hebben het gekocht en de USB gedeeld, zodat iedereen de foto’s had. Super leuk filmpje overigens!

Helikopter vlucht Victoria Watervallen

Ná de helikopter tour hadden we aan onze chauffeur gevraagd om ons af te gooien bij de Victoria Watervallen park. Om hier naar binnen te gaan moet je eerst $30 US neertikken. Dit is eenmalig geldig, dus je kan niet in en uitlopen van het park, want krijg je nog een duur dagje. We hadden bij een paar uitkijkpunten een aantal foto’s gemaakt. Het was prachtig. Het ging regenen, dus liepen langzamerhand weer terug richting de camping. Tegenover het park was er een marktje met souvenirs. Hier hebben we nog een Zimbabwaans voetbalshirt gescoord. We hebben de shirts van $30,- naar beneden gekregen tot $10,-. We worden er nog wel goed in, in dat onderhandelen, haha!

Victoria Watervallen
Vic. Falls

Dichterbij hadden we besloten om even wat te gaan lunchen bij de Three Monkeys Bar, wat ongeveer 5 minuten lopen was van Shearwater Village waar wij verbleven. De bar zat naast het treinstation en de bar was gemaakt in een rijtuig. Waar zaten heerlijk buiten onder de verkoelende water sprays die ze op het terras hadden. We hadden gekozen voor een pizza. Het duurde even, maar de pizza’s waren mega groot. Ik had een pizza genaamd ‘’inferno’’, een pittige pizza die heerlijk was. De pilsjes smaakte ook wel weer goed ná de helikoptervlucht en de wandeling.

Three Monkeys Bar
Three Monkeys Bar
Inferno Pizza

In Shearwater Village ging ik alleen nog maar relaxen. Ik was meer dan moe en had ervoor gekozen om een massage te nemen bij de accommodatie. Ik viel bijna in slaap tijdens de massage, want ik kwam helemaal tot rust. Ná de massage was er een nieuwe Nederlandse groep aangekomen die van Victoria Watervallen de rondreis in omgekeerde volgorde doen. Ik had nu niet het idee dat ik bij die groep had willen zitten. Onze groep was de beste met veel levensgenieters :). Onder het genot van een Captain Morgan cola zat ik m’n blog te tikken. Tegen de avond hadden we ervoor gekozen om nogmaals in Shearwater Village te gaan eten. Het was goed en dichtbij …dus waarom niet? Het was een goede keuze uiteindelijk aangezien we een dansact kregen te zien van een lokale stam met Afrikaanse muziek. Erg gaaf om te zien. En kort daarna ging ik m’n mand in om bij te tanken voor een mega reisdag die op de planning stond.

Shearwater Explorer Village
Shearwater Explorer Village

7 januari – Onderweg terug naar Nederland
Samen met Ruud was ik nog vroeg naar de Craft Market gegaan om de laatste souvenirs te scoren. Ik nam wat spullen mee, zoals oude schoenen, DEET, regen poncho en zonnebrand. De dag ervoor kreeg ik te horen dat je met spullen en klein beetje geld souvenirs kan kopen. Dit vond ik wel een leuk idee! Echt onderhandelen met allerlei dingen. Bij de Craft Market zagen alle handelaren al onze tasjes met kleding etc. er in. Het zijn net eksters. Op de markt had ik nog een paar mooie deals gemaakt. Een paar oude schoenen met $10,- voor een vier mooie Teakhouten bakjes. En later voor $35,-, 5 t-shirts, een regen poncho en een pet voor een prachtig houten schaak set. De t-shirts had ik nog niet bij mij, dus de handelaar zei: neem de schaak set mee en ga je t-shirts halen. Ik had nog helemaal geen geld gegeven of iets. Ze hadden goed vertrouwen in mij. De schaak set was in eerste niet compleet. De handelaar had een stukje geleend van een andere onderhandelaar. Afijn. Hij was iets anders, maar ik vond het een prachtig set. Uiteindelijk had die het stukje gevonden en had mij achtervolgt op straat. Die man had ik uiteindelijk een t-shirt meer gegeven. Vond het erg grappig om met spullen te onderhandelen.

Het was tijd om meer de safaritruck het laatste ritje te maken naar de luchthaven van Victoria Falls. Ik had Richard en Olishi $30,- per persoon getipt. Dit vond ik meer dan zat, want een grote vuilniszak met kleding die ik aan hun had gegeven waren ze nog geen eens blij mee. Dit is geld waard in Zimbabwe… dus ‘’adios! mothafuckahs!’’. Op de luchthaven hadden we nog een pizza gescoord met een paar hele koude Zambezi pilsjes. Heerlijk! Gek genoeg vlogen wij meer British Airways vanuit Victoria Falls naar Johannesburg. Meestal zou dit alleen mogelijk zijn vanuit Groot-Brittannië. In de British Airways vlucht kregen wij nog een panini broodje en wat te drinken. We vlogen over Botswana richting Zuid-Afrika. Het was een mooie trip geweest. Bij het landen zat ik nog met m’n koptelefoon op, maar de stewardess gebaarde naar mij dat ik het uit moest zetten. Heel gek. Ik had gewoon m’n telefoon op flightmode staan. Het gebaar was ook gek. Zo’n gebaar van ‘’je gaat eraan’’. Waarschijnlijk heeft dat in Zuid-Afrika een andere betekenis… Heel de groep was aan het lachen dat ze dit gebaar naar mij maakte, haha.

Johannesburg

Op de luchthaven van Johannesburg moesten wij eerst door de douane om een stempel te halen om Johannesburg in te komen en vervolgens gingen wij naar de vertrekterminal om in te checken. Peter koos ervoor om een KLM vlucht direct te nemen en had de groep geen gedag meer gezegd. Heel vreemd… We gingen met z’n 9en gingen we verder. Even na de security check kregen we weer een stempel in ons paspoort. Ik zag al snel een Springbok Store met een paar mooie rugbyshirts, dus die had ik gekocht. Later gingen Ronnie, Ruud en ik naar de bar. Hier hebben we voor merendeel van de tijd gezeten tot de vlucht. Ruud en ik hadden een soort onbewuste challenge deze reis om met zoveel mogelijk knappe dames op de foto te gaan, zo ook hier met een prachtige Zuid-Afrikaanse serveerster, haha. We hadden hier nog wat gegeten. Kort daarna hadden we nog wat souvenirtjes gekocht voordat we het Afrikaanse continent zouden verlaten met het vliegtuig. Om 19:40 vlogen wij gek genoeg met een Duitse luchtvaartmaatschappij richting Frankfurt …19:40u??? …snappen jullie ‘m? Aan boord hadden wij onze stewardess Tatiana uit Hamburg ontmoet. Tatiana, onze stewardess van Johannesburg naar Frankfurt, was een zeer knappe blonde dame die wel in was voor een grapje. Dat is gelukkig wat anders dan m’n vliegervaring van Amsterdam naar Kaapstad met allemaal stewards aan boord. De vlucht ging wel soepel, maar de zitplaatsen zijn aanzienlijk kleiner en de inflight entertainment was niet top. Het eten was ook niet wat ik van andere luchtvaartmaatschappijen gewend ben. Ik zal niet snel voor Lufthansa meer kiezen. Afijn… we waren aangekomen op Frankfurt. Na 30 minuten slaap te hebben gehad in het vliegtuig was ik blij om bijna weer in Nederland te zijn. Op de luchthaven werden wij nog door een paar security checks geleid. Bij de gate kwamen we erna een half uurtje achter dat de vlucht was gecancelled van Frankfurt naar Amsterdam vanwege het slechte weer dat in Nederland was. In Frankfurt was er niets aan de hand …’’op naar het volgende avontuur dacht ik’’. Ik was al snel bij de balie om te vragen hoe het zat. De grondstewardess zei dat we alternatief vervoer kregen per trein. Het was namelijk niet fair om ons te laten wachten aangezien ze elk 4 uur pas doorkrijgen of een vlucht vertrekt of niet. Okay… geen probleem ik was gelukkig wel bekend met de treinen in Duitsland, dus ik heb gezorgd dat we op Frankfurt Flughafen Fernbahnhof zitplaatsreserveringen kregen, zodat we in ieder geval konden zitten al die tijd naar Nederland. Een paar Nederlandse mensen sloten ook nog even aan bij de groep aangezien die niet wisten hoe ze verder moesten reizen. Ik voelde mij heel even een soort tour guide, haha. Ondanks dat we er niet op zaten te wachten was het wel een leuke trip naar huis toe. Terwijl we onze zitplaatsen hadden gevonden en gesetteld waren gingen Ruud en ik naar het barrijtuig toe om een pilsje te halen. Het was 10 uur in de ochtend, maar ja. Even de reis goed afsluiten vond ik wel één van betere opties. We kwamen nog een groep oudere vrouwen tegen die onderweg waren naar Keulen. Er was één iemand uit de groep jarig geworden, namelijk 80 jaar en zaten gezellig aan de champagne. Ruud had de vrouw gefeliciteerd en een hand gegeven, maar vervolgens trok ze Ruud naar zich toe voor 3 zoenen, haha. Ik stond achter Ruud en ze zei daarna in het Duits ‘’nu ben jij aan de beurt’’ tegen mij, haha. Hoe ouder hoe gekker, toch!? Wij gingen even genieten van ons pilsje en bij Keulen kwamen de vrouwen naar ons toe om nog een halve fles champagne te geven, want zij stapte hier uit. Rond 11:00 uur waren we al redelijk aangeschoten, maar het was gezellig, wat een verhaal weer. Langzamerhand raasde het Duitse landschap aan ons voorbij. Bij Düsseldorf stapte mijn reismaat Ruud de trein uit om door te reizen naar Venlo waar hij opgehaald zou worden. We gingen nog met een klein groepje verder. Jan en Joke gingen in Arnhem eruit en samen met Danny en Marleen stapte ik uit in Utrecht. Waar ik alleen verder ging naar Hoek van Holland. Ná de hele rit was ik onwijs blij om weer thuis te zijn. Ik was zo moe. Tijd om even bij te komen.

Gamedrive in Chobe & The way to Vic. Falls!

Gamedrive in Chobe & The way to Vic. Falls!

5 januari 2019 – Onderweg naar Victoria Falls, Zimbabwe
”…the elephants are out of Chobe National Park and there is none in the park itself!”
Het was tijd om olifanten te gaan spotten. De gids die wij gisteren hadden op de bootcruise was vandaag onze gids met een 4wd. Gisteren hadden wij gelukkig al heel wat olifanten gezien, maar we hadden vandaag nog meer hoop met z’n allen om ze te zien. Aangezien Chobe National Park erom bekend staat voor grote olifanten populatie… net vóór het park zagen we enorm veel olifanten, hele kuddes, echter eenmaal in het park zagen we er geen één. Vandaar de openingszin, haha. In Chobe was er wel een onwijs grote apen populatie. Het grappige was aan die beesten dat wij niet de enige zijn die kijken, want zelf denken ze ook dat ze in een dierentuin zitten. Ze keken ons aan als van ”wat moet je?”. Hele leuke beesten, maar staatsgevaarlijk want ze jatten alles wat los en vastzit. In Chobe waren onwijs veel springbokken/impalas. Ik weet mijn god niet wat het verschil is tussen die beesten ze zien er allemaal hetzelfde uit. Dit keer hadden wij heel goed zicht op de visarend die wij eigenlijk al in de Okavangodelta hadden gezien, maar nu vele malen beter! Aan het einde van de tour hadden we nog leeuwen gezien die vlak voorbij de 4wd wagens liepen. Het was een prachtig groen nationaal park. Inmiddels hadden we weer koers teruggezet naar de campsite waar we nog even gingen ontbijten, voordat we de grensovergang gingen trotseren. Olishi had gezegd dat het in het ergste geval ongeveer 3 uur zou gaan duren. Daar zat ik natuurlijk niet echt op te wachten …natuurlijk niemand uit de groep. Het was nog heel vroeg en hadden al heel wat gedaan, dus we waren uiteindelijk niet al te laat bij de grensovergang.

Rechts in de boom zie je een visarend.
Visarend
Gieren

Bij de grensovergang ging het in de Botswaanse grenskantoor alles vrij makkelijk. We gaven onze paspoort …er werd een stempel ingezet …en we gingen weer verder! De grensovergang in Zimbabwe duurde ietsjes langer, maar merendeel dat de procedure hier wat omslachtig is. Eén man neemt het geld aan van de visumkosten à $30,- en checkt het formulier en dan moet je in een andere rij waar een man een visum stickervel handmatig invult en in je paspoort plakt. De safaritruck was vrijgegeven, wat een mega opluchting was, want anders hadden we weer hetzelfde gestaan als in Zuid-Afrika op een rijtje met al je bagage om gecheckt te worden. De groep was ook snel door de rij heen, dus we waren in een klein uurtje 2 grensovergangen over gegaan. De portier zei ”Welcome in Zimbabwe and enjoy your stay!”. Een vriendelijk welkom. Net als Botswana kent Zimbabwe ook een grote ezel populatie, tussendoor zag je nog een olifant hier en daar. Vanaf de grens was het nog een 90 kilometer rijden naar Victoria Falls. Dus waar we gisteren 600km+ hadden gemaakt was vandaag een piece of cake! We kwamen aan in Victoria Falls en reden naar onze campsite Shearwater Village. Een prachtige accommodatie met vooraf opgezette tenten met elektriciteit en veldbedjes. Om die reden had ik dit keer niet een upgrade genomen aangezien dit in het pakket zat. Ik was écht helemaal op. Net of je het gevoel had dat je lichaam wist dat dit de eindbestemming zou zijn van deze mega reis. Eerst kregen wij een introductie filmpje te zien om te kijken welke excursies je zou willen maken in de omgeving. Met Ruud, Dannie en Marleen hadden wij ons ingeschreven voor de helikopter tour boven de Victoria Falls.

Samen met Ruud ben ik nog naar Craft Market geweest. Hier zitten allemaal locals met houten- en stenen souvenirs. Onderhandelen is het codewoord. Voornamelijk in het begin was het echt ”overwhelming” …of hoe zeg je dat ook alweer in het Nederlands? Het overviel mij wat daar gebeurde, haha. Iedere verkoper kwam naar ons toe, stelde zich voor met hun naam en vroeg vervolgens waar wij vandaan kwamen. Bij het eerste kraampje zag ik een mooie olifant, maar ik had gezegd dat ik later terug zou komen. Die man geloofde mij niet. De tweede verkoper had mooie schaaltjes. Hier had ik een deal kunnen maken om voor $35,- 4 schaaltjes en sla lepels te kopen. Eerst vroeg hij $10,- per schaaltje en $15,- voor de sla lepels. Bij de derde verkoper had ik oud Zimbabwaans geld gekocht. Het bijzondere van dit geld is dat ze voorheen biljetten hadden van $50.000.000.000 Zimbabwaans geld, dus ik ben nu miljardair, haha! Ruud en ik hadden op een gegeven moment afgesproken dat we samen in een rechte lijn over de markt heen gingen lopen. Ze waren allemaal heel opdringerig. Dit werkte. En negeren werkt ook, al zit dat niet echt in m’n aard. Achterop de markt was er een man die zei ”buy anything for $5,- I need to go home to watch football”, dus ik zei $3,- voor een Ebbenhouten Nijlpaard. En hij ging ermee akkoord. Geweldig! Uiteindelijk was ik naar de 1e verkoper terug gegaan en had de mooie houtenolifant voor 180 Botswaanse Pula op de kop weten te tikken. Omgerekend is dit misschien €14,-. Hij zei ”well because you returned to me I’ll give you a special price”. Uiteraard heb ik over die ‘special price’ nog onderhandeld.

We waren uitonderhandeld en gingen terug naar Shearwater campsite, wat overigens maar 5 minuten lopen was bij de Craft Market vandaag. Bij Shearwater hebben we nog even iets zitten drinken en lunchen met Ronnie. Ruud had nog een Braziliaanse dame ‘Simone’ aan de tafel uitgenodigd. Zij was met drie mensen aan het reizen hier, maar had even een dag alleen gekozen. Ik had kip piri-piri bij de lunch. Het was heerlijk! De serveerster Jackie en Samantha waren ook écht geweldig. Ze waren niet al te serieus en je kon er je grootste onzin aan kwijt haha. Zo is het mogelijk om een massage te nemen bij Shearwater en ook om wax behandelingen te doen. Dus ik zei zo tegen Jackie de serveerster ”Ruud is going to have a bikini wax”, haha geweldig ze werd gek. Tijdens het avondeten zaten we met merendeel van de groep bij elkaar. Het was weer super gezellig. Aan het einde van de avond had ik het briefje van de oude Zimbabwaanse valuta neergelegd. En de ober speelde er leuk op in; ober: ”that’s a lot of money!”, Ruud ”He wants to buy the place”, Ober ”You can buy 3 of these places and a lot more”, ik ”just one place like this and a lot of beer is good! haha”. Ik had het niet laat gemaakt, want de volgende dag stond een volledige sightseeing dag op het programma in de Victoria Falls.